Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. @beta_b pięknie się tak zapomnieć :)
  3. @Bożena De-Tre każda słabość ma przeciwstawną cnotę :)
  4. Dostałem od Ciebie kolejne buty, z lumpeksu. Nigdy mnie nie otarły, nie tworzyły odcisków. Pamiętam każdą parę, więc jednak coś odcisnęły. Ty zwykle masz stopy otarte. Wszystkie swoje buty wybierałaś sama. Nigdy nie kupiłem Ci butów. Nasze prawe buty zdeformowane jak nasze stopy. I choć różni nas kolor czy krój, to nas łączy krzywizna kości. Idziemy krzywo, ty w czystych, ja w brudnych butach. Ty wciąż narzekająca na brud moich butów, ja wciąż martwiący się, żeby Cię twoje nie otarły.
  5. @Leszek Piotr Laskowski lubię czytać Twoje wierszowane wspomnienia, czekam na ciąg dalszy, nie dość że są ciekawe , to jeszcze dobrze napisane Pozdrawiam serdecznie kredens
  6. Powtarzaj mi wszystkie kłamstwa o miłości, patrząc prosto w oczy powtarzaj je często. Chcę przez chwilę słyszeć, jak wibruje słowo: kocham słowo "kocham", podobnie jak "wierność". Powtarzaj mi wszystkie zaklęcia na świecie, patrząc prosto w oczy rozkochaj mnie szczerze, żebym nie uciekła daleko w samotność. Żebym spróbowała pokochać i Ciebie.
  7. @MIROSŁAW C. -:) to chwilami o mnie lubię wspinać się a potem strach …dzięki dobrego bardzo a tu pada🙄 @Stary_Kredens -:) ja tak cale życie …pokora na chwilę-:) dzięki za dobre słowo serdeczności Kredensue♥️ @Charismafilos nie da rady ale czyjnym warto być pozdrawiam @Sylwester_Lasota Sylwestrze o wszystkich nie będę pisać ale coś mnie naszło chyba ten deszcz-:) pozdrawiam
  8. @Mitylene szczególnie te latarnie mnie zauroczyły Pozdrawiam serdecznie kredens
  9. @Jacek_Suchowicz 🌻
  10. Zanim zbudował, zniszczył i nim napełnił, zazdrościł Póki nie pokochał, nienawidził Zmieniał maski zanim włożono mu kaganiec Ludzka stopa zdeptała słabszych na wszystkich kontynentach, a w czasach pokoju bawiła się w wojnę Ludzka dłoń rzeźbiła nożem buty, torebki, rękawiczki ze skór martwych stworzeń, a kiedy słońce zmieniało własną skórę na czerwień, mieszała tym nożem we własnych żyłach, we własnej krwi, jeśli owa skóra miała inny kolor, a język wydawał obcy dźwięk Stoimy palec przy palcu, ściśnięci w bryle lodu, nie trzymając się za rączki, i patrzymy na zbliżającego się Titanica, i nawet teraz oskarżamy wszystkie Hypatie świata, bo przecież: „Ja mam czystą kartę” „Co z niemowlętami?” „Ja mam być winny?” „To nie ja zbudowałem ten statek” Zanim nastąpił koniec i początek, połączyliśmy nasze supły, aby wiązać krawat w szubienicę i poczuliśmy krótkie szczęście, zasypiając przytuleni na wydmach i tańcząc z winem Wszystko, co ważne, zdarzyło się w ludzkiej historii zanim więc Zamknij usta pełne ropy Chwal wszystkich androidów wszechświata Żegnaj człowieku na statku i w skale „A co z Miłością?” Kto pyta? Jej siostra Nienawiść?
  11. @Waldemar_Talar_Talar ... codzienność życia to magia ... W punkt ! Dziękuję, pozdrawiam.
  12. @Waldemar_Talar_Talar dziękuję za uznanie dla wiersza i fotografii. Dodam tylko, że zdjęcie robione było w mroźny zimowy wieczór i nie współgra z zapachwm bzów przywołanych w wierszu, ale motywem przewodnim są latarnie, stąd to ujęcie pod wierszem:) Pozdrawiam!
  13. @Bożena De-Tre Wiersz z górnej półki. Pozdrawiam.
  14. Komentarze dopełniają obraz tego wiersza. Dziękuję bardzo, pozdrawiam.
  15. Ciekawa personifikacja jednego z grzechów głównych i bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam.
  16. @Bożena De-Tre to samokrytyka? Jeśli tak, to uświadomienie jest pierwszym krokiem do odzyskania domu Pozdrawiam serdecznie kredens
  17. @Leszczym Ojej, dziękuję. Cienie i myśli dogadują się szybciej, pozdrawiam :)
  18. @Bożena De-Tre najtrudniej pokonać wewnętrznego wroga.
  19. Pycha Wąską ścieżką, jak skoczek na linie, jak baletnica z obrazów Dega świadoma, dumna, wyprostowana płynie. Jeszcze krok jeden, a potem dwa, lekkie wahnięcie i już zajęta przestrzeń cała. Nie podda się, wie. Chciałbyś powiedzieć jej coś więcej i patrzysz w lustro - to twoja twarz. Widzisz jej oczy wściekle za mgłą, jednym spojrzeniem rozbraja ciebie, to jest jej przestrzeń, chociaż Twój dom.
  20. Dzisiaj
  21. Witaj - dzięki Tomaszu za przeczytanie i komentarz - miło że zaglądasz do mnie - Pzdr.
  22. bardzo pomysłowe w wielu oczach widziałem piękne morze i prawie zawsze moczyłem w nim kostki dalej ryzykowne - wszystko być może więc poco psuć smak jezior który jest mi boski :)))
  23. Witaj - Jabłka szarej renety nie znają smaku smutku. - nie moa być smutne bo są słodkie - wiersz spełniony - Pzdr.słodko.
  24. @Tomasz.O ciekawe, jedna osoba dla jednych to... statystyka, dla innych cały świat.
  25. Charismafilos

    Barbefinksy

    @Poet Ka rozpychasz się... ;)
  26. @Waldemar_Talar_Talar Witam Czasami coś mi do głowy fajnego wpadnie . Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . Pozdrawiam . Miłego dnia
  27. Witaj - wydarzenia błahe i nad błahe szarej codzienności w zaplątanych momentach życia o magicznych nieznanych kształtach i smakach - zgadzam się z tym że codzienność życia to magia trzeba ją poczuć nie bać się - Pzdr.
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×
×
  • Dodaj nową pozycję...