Cała aktywność

Ela... cwani wy - tym, Pacu - cap myty, wina wcale.

@BPW Mocny, surowy wiersz - powtórzenia „nie zostawiaj”, „przenigdy” oddają spiralę desperacji. Fajny zabieg z "whisky". Cisza jako motyw przewodni i zakończenie „Napijmy się whisky” - niezłe! Zastanawiam się, czy ona w ogóle lubi whisky? :)

Ta... kawona i w azoty Puław - zwału pyto zawiano - wakat.

@Dariusz Sokołowski Piękny, zmysłowy obraz wnętrza - kwiaty, migoczący parkiet, fotografie bliskich budują ciepłą, pełną życia scenerię. Zaskakujące jest przejście do refleksji o starości i „cieniu mogiły” - daje przejmującą puentę, każącą spojrzeć na cały wiersz inaczej. Bogaty język świetnie buduje nastrój. Znakomity!

@Toyer Ciekawy pomysł - od oswajania pojedynczych myśli-psów, przez ich przekarmienie, po powrót tych "wściekłych" - to naturalna gradacja, która oddaje mechanizm natrętnych myśli. "Umysł to hycel" - puenta znakomita, bo hycel przecież łapie, ale nie zawsze potrafi utrzymać.

@Poezja to życie ... oczy tak łatwo blasku nie tracą gdy się uśmiechną i nas wzbogacą łzy tylko je przemyły będą długo się cieszyły ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru

@Gosława No i fajnie.

@Gerber a bo dziś jakoś tak odwiedzam dawnych znajomych po piórze 🙂

@Gosława 0! Jak miło, powitać ,dawno Cię u mnie nie było.

No ja chyba też bym nie mogła Jakoś tak boję się wejść na taboret bo mam wrażenie że spadnę 😉

Witam - dziękuje za miły komentarz - no i podobanie - Pzdr.ciepło. @Wiechu J. K. - dzięki -

Zapomnij:)

@Charismafilos Dzięki.

@Gerber fajna gra słów i nawiązanie historyczno-biblijne😉

@Andreapaolo i ja się umęczyłem czytając 😉 Ładnieś nagromadził słów męczeństwa w jednym wierszu, czuć to zmęczenie. Jeśli o to chodziło, to ok 🙂

ja bym tak nie mógł bym być może byłbym w stanie stać się istotą z istoty nieważką stanąć na wysokości taboretu osiągnąć stan chwiejnej osobowości i ze spokojem ducha zmienić oblicze ciała tego ciała

@Waldemar_Talar_Talar @Konrad Koper Dziękuję bardzo, pozdrawiam.

Lecę płaskim chropym śmigiem poza krawędź mego ja Kleję sie do lepkich zwideł szczuję do samego dna. Skrzydeł szumią pióropusze, orle pióra stroić chcę. Przyrastają zrzędła krucze, ciężkie od duszących mgieł. Krytym kosem ciągnę ciężko zachłystując się oddechem. Wiążą cienie moje plecy Płaszcz na głowę wieszą miechem. Bryję sie ciężkmi stopy, nazbyt gliny tutaj w bród. Rozparzone brną parzochy w odtajały nibylód. Lądolody wybujałe, niedomyte , niudotarte coraz bliżej naszczekują zęby kładą swe na wartę. Na zasypkę odlatują stróże, nietoperze gołe. Ostatnim lecę pokotem, wydechem, piersi żywiołem.

@andrew Międzyzdroje mają piękne:)

@Wiechu J. K. czasami lepiej nie pamiętać o niektórych ludziach i sprawach z Nimi związanych Pozdrawiam serdecznie

@Bożena Tatara - Paszko, dziękuje :)

@Wiechu J. K. @Berenika97 bardzo Wam dziękuję ❤️

Konrad Koper konia kopnie * okropnie wrr…

Bezkresnym strasznym stoją chochoły strachy są piktogramy

Bo ci z dużej litery, to mieszkańcy tej zwrotki, muszą się jakoś nazywać - więc z dużej litery być muszą. Ci z drugiej zwrotki, to tylko związek frazeologiczny, a tytuł jest do interpretacji :) Bożenko, a nie zauważyłaś, że jak sama siebie przezywasz, to może być? Bo ja do siebie czasem powiem, oj Ala, jak ty głupia jesteś... Ale jak ktoś mówi, to już nie to samo, oj nie! Zostawiam uśmiech i pozdrowienia :)