Cała aktywność

Żyje wciąż, walczę. Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe. Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ? To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka. To nic, to nic. Jak to mówią - akceptuję. Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz. Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek? Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności. Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia. Już nawet mi zaczęła się nudzić. Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim. Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie. Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną. A, no ! I korozja ją dopadła! Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się. To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś… No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach) I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo. Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę.

Witaj - dziękuję - Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości - Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz - Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki - Pzdr.

Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz - Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki -

@Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem😊

@karenka 🌻

świetna, refleksyjna miniaturka...piękna metafora cienia i fali pokazuje wewnętrzną walkę człowieka z samotnością i milczeniem...pozdrawiam serdecznie*)

@andrew dziękuję za tę ciekawą interpretację... czasem jedno wolne krzesło mówi więcej niż cały stół...miłego dnia życzę*) @Berenika97 dziękuję Bereniko za Twoją serdeczną gościnę i słowa komentarza, które są dla mnie zawsze cenne i znaczące...pozdrawiam cieplutko*) @Waldemar_Talar_Talar to prawda Waldemarze, bo w skromności i prostocie drzemie najwięcej piękna...dziękuję za miłą gościnę z cennym słowem komentarza...pozdrawiam najcieplej*)

ujmujący, piękny wiersz...w każdym wersie czuć wrażliwość, która potrafi poruszyć nawet najbardziej obojętne serca...pozdrawiam serdecznie*)

delikatny, pełen uczuć i szczerości wiersz, pełny tęsknoty...pozdrawiam z podobaniem*)

intrygujący i świetny przekazem wiersz...wrona, fontanna i porzucona puszka na trawie opowiadają historię o lecie, naturze i człowieku bez zbędnych komentarzy...pozdrawiam serdecznie*)

Świetny przekazem wiersz, który zatrzymuje i zmusza do refleksji...czasem to właśnie to, co wydaje się stratą, staje się początkiem czegoś cenniejszego...pozdrawiam serdecznie*)

@Gosława ... a kiedy zachód słońca znów połączy się ze wschodem po rosie przyjdziemy w ogrodzie przytuleni ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

Serce poety jest jak kamień kryształowy w otoczce z puszystych chmur bije jak dzwon szczerozłoty uderzany gałązką wierzbową delikatnie topi sopel obojętności kruszy mury twierdz niezdobytych rytm jego bicia przypomina letni deszczyk uderzający o szybę błękitnooką czasem jak werble zapowiada taniec dusz zamyślonych krwistoczerwone od błędów ran diamentowo niewinne nieśmiałe i kruche serce poety jak metafora

Raz Marynę spod Dunajca Chciał murgrabia wziąć do tańca. Pilnie im grali. Sam trzos górali. Harnasia chłopy wlozły na palcach. Nikt jak Janosik spod samiutkich Tater, Tak nie tarmosił, gdy do niej na chatę. W telewizorze, gdy go wieszali, nawet barany na hali za nim. Gdy go za ziobro, ryczały: bohatyr. Mają tu wzięcie Janosiki, tyż i wiadomo, fakt, nie są z Chin. A Maryny w białej pianie dyć w Dunajcu, nie w Weltawie. Wsyćcy znajom ich nie jeno z kin. Saskia jako Flora - reprodukcja Biala Dama Janosikowe niebo Pozdrawiam. Dziękuję:))

Oj, u wiz orgazm. A nam zagrozi wujo?

@Waldemar_Talar_Talar Dokładnie tak 🌻 Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Waldemar_Talar_Talar 🌻

Chciałbym znowu spojrzeć w szmaragdowe oczy widzieć w nich piękno świata i ciebie pełną uroku i wdzięku promieniującą nadzieją rozsiewającą ją wokół pełne słońca oczy pozostaną w pamięci na zawsze widzę w nich niebo pełne gwiazd a wśród nich i tą najjaśniejszą na Kasjopei świecącą tylko dla ciebie dodającą ci blasku szczęście uśmiech był radością duszy spragnionej życzliwego spojrzenia które podarowałaś szkoda że trwało to zbyt krótko czy wystarczy aby myśli były w słońcu na zawsze chcialbym znów zobaczyć szmaragdowe oczy... 1.2022 andrew sięgnąłem pamięcią wstecz, a dziś ... dziś jest dziś jeśli ktoś się smuci ... niepotrzebnie czeka nie jedno piękne dziś …

@hollow man przed chwilą skończyłam drylowanie wiśni zaraz udam się na spoczynek

@Gosława Reniu, "czas [...] na wrzaski" i nobla za pokój i gościnność. Przecież wiesz, że wiersz mi się podoba.💛 Świetny tytuł.

płowieje trawa przy krawężniku wrona z otwartym dziobem półnadzy chłopcy podkasane dziewczyny tryska fontanna z otwartym dziobem wrona ucieka w krzaki szuka schronienia na suchej trawie leży nieco pogięta puszka po coli

wszyscy na ciebie patrzą powiedz mi kim jesteś wydaje ci się że jesteś centrum wszechświata ty a może się mylisz może rdza która cię otacza jest jedyną rzeczą prawdziwą myślisz że jest zła że zabiera ci ciało imię czas a może właśnie robi z ciebie coś więcej może rdza to diament tylko jeszcze nie potrafisz go zobaczyć skąd wiesz że to nie jest twoje błogosławieństwo ktoś cały czas cię obserwuje bóg? wszechświat? ty sam za kilka lat? może gdzieś istnieje lepsza wersja ciebie i patrzy jak znowu marnujesz ten moment ale co z tego jesteś tutaj teraz przynajmniej tak ci się wydaje jesteś pewien?

@Poet Ka Śnij, Siostro.

@andrew dziś wiem, że warto, ale są takie chwile zagubienia, zmęczenia, że nadzieja ostatnią deska ratunku zostaje. @Berenika97 Ą witenie opisałas. Własnie tak się czułam i chciałam, żeby inni poczyuli, przypomnieli sobie taki stan. @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za wpis. Nadzieja w życiu najważniejsza, chociaż siedzi z tyłu, ale na szczęście siedzi tam z nami.

@Corleone 11 no to czytam:)