Cała aktywność

@Charismafilos Gdy męczą słowa Połóż je Przyjdą nowe Lekkie Te, co nie ważą A unoszą Jak pióro w dłoni

wszystko zależy od pociągu w kolorze wczesnego lata który wjedzie na wyimaginowany peron między zachodzącym słońcem a uśmiechem twoich ust

@Charismafilos tak zwyczajnie wpadło w oko;)

@Benjamin Artur Augustyn jest mi w jakiś sposób bliski, wierzę w jego szczere nawrócenie i że jest miłosierdzie...ale dla skruszonych. Raczej nasze myśli dotknęły jakiejś uniwersalnej prawdy, którą ja próbowałem w pewnym momencie subiektywnym spojrzeniem obiektywnie opisać ;)

A jeśli.. A jeśli będziesz pizzą: zjem ciebie do ostatka I w nosie będę miał to, co powie moja matka! A jeśli będziesz kawą: wypiję cię od razu, Bo życie bez ciebie nie ma sensu ni wyrazu. A jeśli będziesz deszczem: wyjdę bez kaptura, Niech spadnie mi na głowę choćby cała chmura! A jeśli będziesz słońcem: założę ciemne bryle I patrzył będę w ciebie przez te piękne chwile. A jeśli będziesz kotem: kanapę ci oddam całą I patrzył, jak drapiesz meble z miną wprost doskonałą. A jeśli będziesz ciszą: usiądę obok wreszcie, By w końcu móc się wyspać w tym zbyt szalonym mieście. A jeśli będziesz wszystkim: jak ja to przeżyję? Chyba z tego wszystkiego mocną herbatę wypiję! Lecz chociaż z ciebie mieszanka strasznie odjechana, To i tak będę chciał cię od nocy aż do rana. Tadeusz KOCH.

Witam - też tak sądzę że każde pokolenie zasługuje na szacunek - miło że czytasz moje wiersze - Pzdr.ciepłym porankiem. @Leszek Piotr Laskowski - @Benjamin Artur - @Poet Ka - @Gra-Budzi-ka - uśmiechem wam dziękuję -

śliczna syrenka miała dość łusek chociaż srebrzyste zmienić coś muszę wnet popłynęła do wróżki wodnej by wnet wyplumplać palący problem ta na koniku morskim brykała tak rozpaloną w toni od rana choć jej zaułek każdy wilgotny zaklęcie rzekła słowem gorącym teraz syrenka nie ma już łusek lecz znów rozmyśla zmienić coś muszę aż czasem wyje czy było warto jest na remizie syreną strażacką

Witaj - dziękuję serdecznie za to że pięknie - Pzdr.miłym porankiem. @Poet Ka - dzięki -

@Charismafilos Dziękuję. Chyba jednak o Augustynie – nie odważyłbym się mówić jego głosem. A z tą pre-charmedułą... wygląda na to, że gdzieś po drodze nasze myśli się spotkały. Pozdrawiam serdecznie! :) @andrew Dziękuję za te ciepłe słowa. Niech tej radości rzeczywiście starczy na jak najdłużej. Serdecznie pozdrawiam i życzę pięknego dnia! :))

@Benjamin Artur bardzo ciekawe ujęcie, nie wiem tylko czy Augustyna, czy o Augustynie. i prawie zacytowałeś moją pre-charmedułę :) Pozdrawiam

@karenka podziwiam optymizm i nadzieję, ale i udaną autorefleksję :)

@Benjamin Artur Pan pokorą się raduje lecz w smutku się nie lubuje słońce codzień rano wstaje radość ludziom daje niech w nich długo zostaje. Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@wiedźma monitoring firm kurierskich? ;) @karenka miło mi Cię gościć, również pozdrawiam słonecznie ;)

@wiedźma no cały ja w 5 słowach ;)

@Leszek Piotr Laskowski Można dużo pisać i nie powiedzieć nic. Trafne spostrzeżenie. Pozdrawiam serdecznie. :)

Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę. Jeszcze rankiem, w kroplach rosy, miałem w sobie las. Jeszcze rankiem, nim świt spojrzał, miałem w sobie żar. Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód. Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech. Jestem mędrcem, co porzuca siebie. Staję w okowach własnych lęków. Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam. Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę. Wieczorem siadam u Twych bram. Lecz Ty nie zauważasz mnie. Może to ten habit, może pustka, a może pycha, którą tak gardzisz. Przez nią jestem niewidomy. Przez nią jak pijany błądzę. Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód. Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech. Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.

„Puste pisanie” Można tworzyć, co myśl niesie, i się marnie przyzwyczajać, głupoty pisać i brednie lub w poezji się upajać. Niektórym lekko przychodzi piórkowa ciągłość wenami. Otwiera się im zasuwa za literackimi drzwiami. I wierszem, jak grochem, sypią z poetycznego koszyka. Innym, w słów ograniczeniach, twórczy mózg się wciąż zamyka. Może każdy – wszystkim trzeba – próbować swego bazgrania, czuć się poetyczną bestią w możliwości przekazania. Można pisać też o niczym albo pisać – do niczego. Pięknie, pismem ozdobniczym, – ale bez sensu większego. Leszek Piotr Laskowski

@Berenika97 dzięki za czytanie i komentarz, Pozdrawiam serdecznie kredens @LessLove dzięki za pochylenie się nad moim wierszykiem Pozdrawiam serdecznie kredens

Poet Ka Andrzej P. Zajączkowski andrew Kwiatuszek Waldemar_Talar_Talar Leszek Piotr Laskowski Wiechu J. K. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam:)

@karenka ... kolejny świt podarowany chyba nie będzie zmarnowany uśmiech w lustrze zapowiada to będzie dzień nie lada Kołobrzeg czeka także się uśmiecha ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

Poet Ka Leszek Piotr Laskowski Leroge Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam:)

@Poet Ka ... kolejny świt otworzył oczy chwilę zatrzymał się na wczoraj dziękując ... popłynął w dziś jutro JEST to wielki dar ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

@m1234 co do linku - przecież wiele ich znajdziesz na tej stronie ... jaki jeszcze Ciebie interesuje?

@karenka Po przeczytaniu nasuneła mi się taka refleksja : " Nie chce być kimś, kto ma rację. chcę być kimś, kto rozumie" -Czesław Miłosz. Świetny, szczery wiersz. Pozdrawiam

@wiedźma koniecznie😊