Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Dawid Rzeszutek

Sieję, by uwierzyć, choć jeden raz.

Rekomendowane odpowiedzi

Sieję, by uwierzyć, choć jeden raz.

 

Nie, to nie były anioły.
Nie był to też wiatr północny,
a nieumarłe wspomnienie.
To ono zapisane na tajnych taśmach
zapachem i kolorem
zieleni pijanej od rosy i róż tańczących
w rytm melodii upadającego świata,
przyniosło mi nasiona wiosny i lata,
bym nie czekając na ostateczność,
zasiał je w sercu,
nie rozdartym jeszcze w milion dowodów uczuć
ani nie nadgryzionym przez pusty portfel.
W tym owocu ofiarowanym przez naturę,
jako zabezpieczenie przed szybkim świata upadkiem.


I sieję wiosnę i lato, jak co roku,
by choć mgielny trwał we mnie dowód,
że Bóg miłuje,
miłuje ten świat i w nim was.
Choć jeden dowód, gdy mi
wiary i miłości tak brak.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności