Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


Rafał Pigoń-Bbard

Wyznanie

Rekomendowane odpowiedzi

Strasznym, niebacznym gestem, choć słowem niedbałym

Skruszyłbym ja twój powab, co wszędy jaśnieje...

Ja w duszy twą chcę kochać, a niech się zadzieje.

I niech mnie Bóg napomni gromem doskonałym.

 

Póki mi siły starczy przy tobie obcować,

Niech więc i Bóg odejdzie, i wszelka rodzina.

I gdy już sam ostanę, jak niebaczna trzcina

Licząc, że ty, jak kwiecie zechcesz mnie zachować.

 

A może nawet w dłoń swą brylantową schować

I patrzeć, jak drżę cały w potędze wspaniałej.

Wielka duszo gwiazd czystych przy duszy niedbałej,

Co liczy, że przy cudzie cień zacznie kiełkować.

 

 

Więcej moich utworów na:

https://rafalpigonbbard.blogspot.com/?m=0

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach


Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności