Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

modlitwa do niej

M._Krzywak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pan_Biały

Pan_Biały

Opublikowano
Opublikowano

witam! modlitwa o lęku, o własnych słabościach lecz także o nadziei i w końcu o uwolnieniu się z mocy złych duchów
nie pasuje mi podwójne wykorzystanie słowa "zbawienie" choć nie przeczę że w kontekście całości jest ono istotne

Panie Michale nie mogłem się oprzeć pokombinować - nie krzyżować jeśli nie po myśli:)

"nazywaj to jak chcesz – kochanie, konanie
przecież i tak cię rozbiorę
ze złych myśli, strach

wróci kiedyś, osiągnie zbawienie
nam się należy ślub gratis
plus w wieku odkupienie

amen"
pozdrawiam
r

Waldemar Talar

Waldemar Talar

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witam Michale - wiersz mimo - zmaszczenia - twój osąd . oczywiście chwilowego
ma w sobie iskrę która na wyższej półce jaśniej zaiskrzy .
Bo jego modlitwa ma sens .
Dlatego warto poczekać na wiersz który ukaże się piętro wyżej .
kłania się - Waldek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duch7millenium
      Dziewictwo

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      To nie fraszka, To koniec.   To naruszenie swiętości, a ten, który tę, której to odebrał - opuszcza. Winien wiecznego potępienia. W jeziorze ognia, gdzie jego ciało cierpi żar nieustanny. Płonąc przez wieczność.
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 95. Rów

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to znakomite, głęboko psychologiczne studium władzy, paranoi i rozpadu więzi między Aleksandrem Macedońskim a jego armią.  Czy nawiązujesz do Filotasa do jego ojca Parmeniona? Obaj zasłużeni dowódcy w armii Aleksandra a jednak zginęli z rąk swojego króla - prawdopodobnie niewinnie, zwłaszcza ojciec. Aleksander wpadł w paranoję i bał się spisków, podobnie jak następni tyrani w historii. A wraz z upadkiem imperium perskiego król zaczął przejmować wschodnie zwyczaje, wymagać oddawania mu boskiej czci i stawać się niedostępnym despotą - „tym łatwiej zgubić twarze towarzyszy”. Świetnie oddajesz atmosferę strachu, która zaczęła trawić obóz macedoński. W zwrotce 5. i 6 . jest ukazany uniwersalny obraz każdego systemu totalitarnego czy autokratycznego. Po egzekucji starych towarzyszy nikt nie pyta o sprawiedliwość, rodzi się tylko  strach o własne życie. Dawne braterstwo broni zostaje zastąpione przez wzajemną nieufność.   „Rów między ludźmi” to symbol psychologicznej przepaści, która wyrosła między Aleksandrem a jego weteranami. Wewnętrzna więź została bezpowrotnie zerwana. Zwykły, płytki rów okazał się przeszkodą nie do pokonania, bo zaufania nie da się odbudować rozkazem. Genialnie ukazałeś, że największe bitwy Aleksandra pod koniec jego życia nie toczyły się z Persami, lecz z jego własnym otoczeniem i jego paranoją. Szepty w namiotach, Każdy patrzy za siebie. Dzieli nas pustka.
    • Devimon
      Myśli

      Przez Devimon · Opublikowano

      Przemiana surowych nie jasnych emocji  w czystą niezrozumiałą treść.
    • Magdalena
      notatki z teorii braku

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @hollow man @Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj jest pogoda skrajnie "możliwościowowpyskdająca" to nie jest dobry dzień, kobiety kochają chłopów czasem na zgubę swoją i na odwrót, np. dureń i biedak ale rozśmieszał mnie jak nikt., Jędza złośliwa ale tak dobrze gotowała że zostałem. Itd. itd. czyż nie?
    • hollow man
      notatki z teorii braku

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena No to jest postawa skrajnie koncyliacyjna, ale ulegnę.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...