Bajka

[Bezimienny z Nikąd]

Gdy słońce się chyli i zmrok zapada
W czarnej swej zbroi rumaka dosiada
I rusza w ciemność ku nowej przygodzie
By walczyć o honor z sumieniem w zgodzie.

Tak bajka się pięknie o życiu zaczyna,
Lecz pozwól mi dziecię, że tu się zatrzymam
Bo nie jest tak prosto jak Ci się wydaje,
Rycerza nie ma co w obronie staje.

O honor samemu trzeba się bić,
A przy tym ogromnie ostrożnym być.
Z szarością życia się zmierzać,
Błąd popełniwszy w pierś się uderzać.

Pamiętać zawsze o drugim człowieku,
Nie płakać nigdy przy rozlanym mleku.
Dostrzegać tylko to co jest ważne,
Zdania swojego bronić odważnie.

Wtedy dopiero bajkę swą twórz,
Słowa układaj niczym z płatków róż.

[Emi h]

Calkiem niezle ;)

[Bezimienny z Nikąd]

Dzięki :)