Ulla Opublikowano 24 Września 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Września 2009 tęsknię, choć tęsknić mi nie wolno płaczę, nie wiedząc jak zapłakać trzeba ja bez statusu nie mnie opłakiwać stratę ja, choć kobieta to poza prawem شريعة widziałam twój cień, stojąc za jeziorem Sevan w jednym z karcerów dostrzegłam twoje ciemne oczy nie wołaj mnie bezpieczniej zaniemówić teraz czas zadrwił z wolności 'twórców demokracji'
cammomille Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 Świetny wiersz, podoba mi się, do poczytania. Ciekawe czy ktoś będzie chciał coś ze swojego punktu widzenia dorzucić i wyjaśnić dlaczego. Po to tu jesteśmy też, zeby tego typ odczucia jakos rozwiązywać w ten teoretyczny przynajmniej sposób. Bo przecież sądzę , ze każdy z nas nie czuje się w tym pewnie i dobrze. A jezeli tak to gdzie nastąpiła przyczyna...I dlaczego to kontynuujemy ??? Pozderki :)) na słoneczny może mniej trudny dzień
Fly Elika Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 Qrcze, naprawde dobre aż z radością z wskoczyłam, jak na temacie pojawił sie tak dobrze ujety problem w utworze ... i zacieram nawet cichutko rączki ... może pojawią się wypowiedzi, gdyż utwór zasługuje na to by go zgłębić... z nadzieją, że to coś komuś pomoże... (no..chyba, że nie dotrwam i kipnę w końcu, bo nie czuje się nienajgorzej ;[)pozdrawiam ciepło p.s.szkoda ,że nie ma bardziej pochylonej kursywy :))) ale postaram się wytrzymać
Pan_Biały Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. zagłębiłem się. Amnesty International głosi o przemocy wobec kobiet w Armenii. Dane są bulwersujące, a skala ogromna. Mocny temat. ostatnie dwa wersy bym oddzielił mocniej akcentując puentę pozdrowienia r
Fly Elika Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. zagłębiłem się. Amnesty International głosi o przemocy wobec kobiet w Armenii. Dane są bulwersujące, a skala ogromna. Mocny temat. ostatnie dwa wersy bym oddzielił mocniej akcentując puentę pozdrowienia r smutny obraz pan podał, a bardziej bliskie regiony , wciąż po domach kryją podobną rzeczywistość, jak brak szacunku do kobiet i dzieci. Nie wiadomo, jak sie zachować wobec ukrywanych ciemnych niskiej kultury ... stron życia codziennego... czasem jedynie widać to po dzieciach... i ich przenoszonej agresji na inne dzieci , bądż wobec dorosłych pozdrawiam
lalkabp Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 bardzo dobrze:)) proszę o więcej takich wierszy:);)
Judyt Opublikowano 25 Września 2009 Zgłoś Opublikowano 25 Września 2009 mnie się do momentu ' ja kobieta' podoba, jak z jakiejś książki o kulturze muzułmańskiej, dalej za bardzo książkowo- jakbym czytała książkę właśnie lub coś takiego..J.płoniaście
Ulla Opublikowano 29 Września 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Września 2009 dziękuje za komentarze. obraz smutny, bo prawdziwy... pozdrawiam U
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się