latawiec

[Pan_Biały]

zabij mnie tępym ogłupieniem
i ułóż w cieniu kasztanowca
jeśli wstanę z martwych
puść jak latawiec bez sznurka

świat urósł do rangi wyspy bez ludzi
aureola tęczy pokryje horyzont
wyciągnij ręce by nie sparzyć myśli
skradziona tożsamość drwi z czeluści

pomoc nadchodzi z pierwszego piętra
pogięte paznokcie przez ścianę z płaczu
krzyk opętał gardło niechlujnym żargonem
modlitwa spłonęła na stosie

zwilż usta winą splamione
ławka w parku będzie świątynią
papieros kadzidłem wódka winem
skryjmy się za dojrzałym słonecznikiem

[Jadwiga_Graczyk]

Ładnie, obrazowo lekko się czyta.

zabij mnie tępym ogłupieniem
i ułóż w cieniu kasztanowca
jeśli wstanę z martwych
puść jak latawiec bez sznurka

Piękna przenośnia, pisz więcej czekam.

[Judyt]

przeczytałam , dobrze że tytuł jest lekki bo treść już mniej
J. (:płoniaście

[teresa943]

Czytałam kilka razy... wg mnie ciężkawa treść pasuje jak ulał do tytułu, ponieważ "latawiec" jest tu wieloznaczny... domyślam się pod tym określeniem człowieka, który "przeleciał" przez życie gubiąc wartości i w końcu legł w bagnie; bardzo wymowna ostatnia zwrotka, w której dojrzały słonecznik może być symbolem nadziei, ratunku ... z wysoka;
ale oczywiście mogę się mylić, bo mam sklonność do nadinterpretacji :))))
Twoje wiersze zmuszają do myślenia i to dobrze.

Serdecznie pozdrawiam Panie Biały :-)
Krysia

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czekaj, napiszę:)
pozdrowienia

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i miło że zajrzałaś J.
pozdrowienia

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu znów nie rozbrajasz:)
uwielbiam tę Twoją nadinterpretację - jeszcze tyle się można dowiedzieć o własnym tworze
pozdrowienia serdeczne i dobrej nocy
r