Rycerz

[Gryf]

I znów wracam pobity, znów on mnie pokonał.
O gdzież są moje wojska, gdzież jest oręż cały!
Moimi słabościami on tego dokonał,
To moje własne ręce, mą broń mi odebrały.

Cóż ja teraz powiem, gdy Cię spotkam w drodze?
Co zobaczę w głębi Twoich Świętych Oczu?
Czy ukoisz Panie Twego sługę w trwodze?
Może stanę tylko ze wstydem na uboczu.

Jezu Miłosierny pozwól choć przez chwilę
Upaść do Twych nóg, poczuć bliskość Twoją.
Jam jest grzeszny, jam jest słaby, ja się ciągle mylę.
Lecz z opieką Twoją, stawię czoła rojom.

Dasz mi Ojcze znowu nowy sztandar wiary.
Osłonisz mnie od złego tarczą mej nadziei.
W pozłocistej zbroi wykutej z miłości,
Zbrojny w oręż boski wyruszę do boju.

Już nie zlęknę się wroga, gdy znów się pojawi.
Pana piekielnego głosu nie usłyszę,
Nawet gdy mi drogę łatwiejszą przedstawi,
Nawet gdy mą duszę grzechem zakołysze.

Proszę tylko Panie, jeśli znów upadnę
Podaj mi swą rękę, bo bez niej nie wstanę.

[Ryszard Kuc Senior]

Wczytałem się Gryfie z wielką uwagą w Twój wiersz,ogromna skala
subiektywnych odzwierciedleń,z rzadko spotykaną w klasyce umiejętnością
spajania myśli,jeśli ktoś Ci powie że jest inaczej to nie wierz...

[wanesa_ciska]

pozostaje tylko życzyć jak najmniej przeciwności losu tych wielkich z tymi mniejszymi
rycerz sobie sam poradzi ...pozdrawiam

[Gryf]

Zatem wkładam mą zbroję i idę
Kto ze mną?
...

Dziękuję serdecznie za ciepłe słowa

[Ryszard Kuc Senior]

Ja Gryfie,na ochotnika,przywiodę ze sobą chorągiew...

[Gryf]

Ruszajmy do boju o świcie!
Ze skrzydeł uderzmy na wroga
I walczmy o Poetyckie Życie
Niech nie zatrzyma nas trwoga.

Chorągiew mych gryfów z obłoków runie
Z drugiej zaś strony zwycięzka Twoja
Odwaga tych wrogów naszych odfrunie
Na miejscu zostanie po niej tylko zbroja.

Zwycięzki sztandar niech się rozwinie
Bo przy nas Nasza Poezja nie zginie!

[Ryszard Kuc Senior]

Więc ruszmy do boju mój Gryfie hufcami,
Wzywając nieprawych na wielki sąd Boży,
Niestraszne nam echa pomiędzy wierszami,
Ten pozostanie wielki kto wciąż nowe tworzy.
A gdy legniemy niech nasze mogiły,
Ludzką pamięcią będą nawiedzane,
W imię tej walki Bóg doda nam siły,
Wzniosłe idee wciąż są nagradzane...

[Gryf]

Czy słyszysz tę ciszę w obozie naszym?
To kwiat rycerstwa przed bojem się modli,
By Bóg Dobry ich męstwem obdażył
Gdy dusze szatani będą ich bodli.

Klęknijmy też z nimi do modlitwy,
Prośmy o chwałę na polu walki,
Uciszmy myśli naszych gonitwy,
Gdy jutro wdziejemy zbroje na barki.