Tłum istnień ludzkich

[Quo vadis]

Widzę ludzi tłum,
którzy idąc drogą
poszukują szczęścia.

Widzę ludzi tłum,
którzy w tym pośpiechu
odnaleźć nie mogą
swego w świecie miejsca.

Widzę ludzi tłum,
który masa jest,
a przez to marnością.

Widzę ludzi tłum,
który się popiera wzajem
swą sztuczną pewnością.

Widzę ludzi tłum,
nie dołączę do nich,
bo są dwie jedynie drogi:

Zginąć w tłumie bezimennych
lub wyborów własnych dokonując
nie okazać trwogi.

[Quo vadis]

Pierwszy przesłany tu mój wiersz:) Za rady z góry dziękuję

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jesli już mogę coś radzić, to przede wszystkim
okroić z tego, co "przegadane", np. tak

tłum na drodze
poszukuje szczęścia
w pośpiechu
nie może odnaleźć
swego miejsca
w świecie

mam dwie drogi

zginąć w tłumie
lub dokonać
własnych wyborów
bez trwogi

to tylko moja sugestia, radziłabym po napisaniu czytać wiersz wiele razy głośno,
zastanowić się i dopiero potem wkleić...warto się potrudzić, by było coraz lepiej :)
powodzenia życzę

serdecznie pozdrawiam :)

[Quo vadis]

Dzięki za rady i czytanie. Nad sugestią pomyślę...

[aluna]

Fajnie...przelałeś przemyślenia, sam widzisz jak Teresa ...rozwikła ...rozpisanie ...Ona to Taka Dobra wróżka....!
ŻYCZĘ POWODZENIA ,POZDRAWIAM!
Ania

[Judyt]

dobry tekst, wymagający poskrobania tego owego wnim,
ale ma swoją specyfikę a to już ważne, J.(: