Zgłoś

@KOBIETA uwodziciel:)

59. Miasto, które śni się nocą (narrator: hypaspista)   1.   Na wieży spotkałem człowieka, który się modlił — nie przerwałem mu.   2.   Dym gęstszy niż krew, a przecież wdychaliśmy go z chciwością.   3.   Pomost był wąski — wystarczająco, by się nie cofnąć.   4.   Obok mnie płonie lochagos* — nadal trzyma szyk.   5.   Krzyczy coś, ale język już nie ma słów.   6.   Ciągle ktoś ginie, ciągle ktoś na jego miejsce.   7.   Na murze świat ma rozmiar ramienia.   8.   Walka wiruje wokół — twarz w twarz, krzyk w krzyk.   9.   Trwali do końca — nie o życie chodziło, lecz o to, czym było.   10.   Co było dalej? Po co pamiętać.   11.   Widziałem morze, jak zmywało krew — dla równowagi.   12.   Szukałem przyjaciela — znalazłem jego hełm.   13.   Nie pytam, gdzie leży. Wszyscy gdzieś leżymy.   14.   Los rzuca kośćmi — zawsze tą samą ręką.   15.   Jednych ocala, drugich grzebie bez imienia.   16.   Czasem śnię znów Tyr — ciągle tam jestem, ciągle nie mogę się obudzić.   *lochagos - jeden ze stopni oficerskich armii macedońskiej   cdn.

@KOBIETA   Królowo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

w porządku, będę bardzo przepraszał. Wręczę Ci bukiet siebie przyjmiesz?

@Alinaa  Forma wiersza - tu i ówdzie rozjechana, jest rym- nie ma rymu, jest rytm- nie ma rytmu, a ostatecznie wychodzi bardzo ciekawie i na pewno oryginalnie. I widać w wierszu indywidualność i prawdę i wrażliwość autorki, a to się ceni.  Pozdrawiam ciepło.

całowałeś  obfitą krągłość mego brzucha pieściłeś blade ciało urabiałeś rękoma jak ciasto na chleb   zachwycała cię delikatność mojej skóry w rozlanej bieli nasze ciała i myśli przenikały się wzajemnie   podobno mnie kochałeś a ja zarżnęłam uczucia w sobie   chyba nie umiem nie tęsknić za tobą