Zgłoś

Gdy młody jeszcze byłem i składałem pierwsze wierszyki o miłości jej nośnej naturze, ceniłem, co w ogrodzie bogate, najświeższe: jak tulipan, hortensje, krzak pąsowej róży. Kiedy przyszły dni chłodne, deszcz płatki otrzepał, bzy, konwalie, jaśminy zapachy zgubiły, najpiękniej mi z rabaty wyglądał nagietek, prosty rumian, stokrotka, groch i zwykły łubin.   Dziś, gdy trochę pożyłem, już znam ich wymowę, nie straszne mi powoje czy ostów zagony; lubię, jak słońce grzeje słoneczników twarze i wiatr kołysze lekko blade anemony.

@simsalabim   Bardzo dziękuję!  Też mam wokół koty - dachowce, które noszą wysoko ogony - i nie chcą się oswoić ale mają swoje żądania. :))) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@simsalabim

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Waldemar_Talar_Talar Waldemarze mam prośbę po „ starej znajomości” poproszę o bardziej optymistyczny wiersz następnym razem   pełnia lata precz „ smuteczki”   a wiersz porusza

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i podoba mi się pozdrowienia