Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

umierasz na samotność zatrzymaj się proszę
już zakwitły konwalie stokrotki i groszek
rododendron otwiera w fiolecie kwiatostan
rzuć niechcący komplement i chwilę z nim zostań

tkwi samotnie tulipan w rozgadanej trawie
porozmawiaj z nim trochę a będzie wam raźniej
zanim wrócisz do domu gdzie pustka doskwiera
sobą innych obdaruj choć uśmiechem teraz

czas najwyższy pogrzebać wszystko co nietrwałe
zwłaszcza liście nadziei niespełnień kawałek
w ogrodzie coś posadzić posiać i przycinać
a rękę nie wiesz kiedy ktoś ściskając trzyma

wiersz dedykuję Marlet
pisany na gorąco jako komentarz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


obrazek może zbyt słodki ale z przesłaniem i chyba nie słodkim
pisane ad hoc
pozdrawiam Jacek
Właśnie, że tak pisane, ma w sobie dużo uroku takiego świeżego
i bez zbytnich "ulepszaczy" jest autentyczny:) Pozdrawiam Jacku:)) Ewa.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


obrazek może zbyt słodki ale z przesłaniem i chyba nie słodkim
pisane ad hoc
pozdrawiam Jacek
Właśnie, że tak pisane, ma w sobie dużo uroku takiego świeżego
i bez zbytnich "ulepszaczy" jest autentyczny:) Pozdrawiam Jacku:)) Ewa.
jak widać różnie to wychodzi:))
dzięki pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Pierwsza zwrotka bez zarzutu. Reszta trochę kuleje..

Tak jest moim zdaniem bardziej wymowny:

tkwi samotnie tulipan w rozgadanej trawie
umierasz na samotność zatrzymaj się proszę
już zakwitły konwalie stokrotki i groszek
rododendron otwiera w fiolecie kwiatostan
rzuć niechcący komplement i chwilę z nim zostań

  • 13 lat później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...