Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Starałam się nie przypalić uczuć
ale czasem zdarza się nawet
nie zamierzone wywołało burzę
pioruny strzelały podniecając
wygaszone pogorzelisko
dym wypełnił cały dom
nie oszczędził puszystej piany
gaszącej resztki nadziei

jutro także będzie
niezły smród

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





nie jestem specjalistą (co już chyba wiadomo )
ale może warto by troszkę odchudzić bo jakoś za dosłownie
"podniecając wzniecone" nie brzmi dobrze przynajmniej dla mnie
a smród trochę ciąży ( jak to smród)
nie wiem czy potrzebny był głos żółtodzioba ..;)

zaserdeczniam
Opublikowano

Awantura domowa, fajerwerki słów...wiersz bardzo emocjonalny.
Może dobrze byłoby odrobinę okroić i ukryć w niedomówieniu?
Wiemy, że "smród" w takiej sytuacji jest naturalny,
ale można by zastapić synonimem.
To tylko nasze subiektywne spojrzenie, więc Autor zdecyduje.
Serdecznie pozdrawiamy :)

Opublikowano

Skąd ja znam takie sytuacje? Już nie raz spaliłam to i owo pisząc np. komentarze :)))
Na szczęście nie miał mi kto "strzelić z gaśnicy", więc tylko poniosłam stratę obiadu :)
no i garnka...
Ale gdybyś to trochę odchudziła, byłoby ok.
Serdecznie pozdrawiam :)
Dobranoc Aniu!

Opublikowano

Beatko Droga ...nie uwierzysz trudno to nazwać zapachem...czuć do teraz ...dobrze ze nie mieszkam w bloku ...to by dopiero było!Aten smród ...to także metafora do wypominania...!
Dobrej nocki!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Tak, łatwo zapomnieć o tym, że ta osoba obok ma tak samo bogaty wewnętrzny świat jak my sami, nie kończy się na tym, jak my ją widzimy. Dziękuję bardzo :) Pozdrawiam
    • bloodhunter scarymovie   znowu ścieżkę do naszego domu zjadły rzeki  i jak zacznie się wiosna to wszystko popłynie  zbutwiną z nutą geosminy zmoczy od stóp  do czubków twoich kręconych włosów  mnie przytul zabierz stąd  gdzie mrok rozdrapuje plecy    pozwól się wtulić kiedy za ścianą  cienia warczenie i chrzest pazurów  orzących ziemię w przedśmiertnych konwulsjach i sierść jeży mi się na grzbiecie    jestem z nimi w tym lesie tulę kark od wystrzałów  w skórę mam wbite igliwie łąka oddycha  przedświtem ze świtem robi się cicho o świcie  zwierzęta kładą źdźbła traw idąc do ciebie  pozrywać już wszystkie fladry  żebyś mogła zasnąć  złożywszy głowę na mchu        
    • @vioara stelelor Dla mnie ten wiersz jest o własnym wnętrzu. Peel odnajduje swoją niezagojoną raną i postanawia się z nią zmierzyć, prawdopodobnie po przeszłych próbach wyparcia i wymazania z jej pamięci. Latarka pozostała z czasów młodzieńczych włóczęg - ja to rozumiem w ten sposób, że ta rana powstała dawno temu i przez bardzo długi czas była nieruszana. "Ściany bez okien, oddech grzęznący w ciemnościach' - To bardzo przykry obraz, coś co zostało odrzucone i głęboko tłamszone przez długi czas.  Idealnie przedstawiłaś obraz tej, może nawet traumy, w postaci czegoś co przypomina krasnoludka, którego przysłaniają ciężkie słowa. Gdy myślimy o naszych krzywdach, często wyobrażamy je sobie w formie jakichś demonów czy innych przerażających stworzeń. Gdy w rzeczywistości jest to malutka istota, której przytrafiło się coś, czego nie była w stanie udźwignąć. I zamiast z tym walczyć, należy się tym zaopiekować, spojrzeć właśnie z takiej perspektywy - z troską i miłością do siebie, tak jak robi to peel.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Przyjęłam to jako ranę, czy krzywdę, czy nawet traumę, jednak po tym wersie myślę, że to raczej zaniedbana, pominięta, domagająca się uwagi część siebie.    Ogólnie - mega mi się podoba :)
    • @KOBIETA jestem na pięknej Łączce, nawet stokrotki rosną, cieplutko:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • najwyższa pora już się uwolnić  od złych pikseli i gigabajtów a o aptopach chwilę zapomnieeć i pójść z kimś bliskim może do lasu   aby z rese...  psia krew wszystko wyczyścić myśli nastroje wszelkie pragnienia usiąść pod drzewem chwilę pomyśleć co tak naprawdę jest do zrobienia ...     jak zwykle kolejny wiersz się rodzi poruszasz ciekawy wątek który prowadzi do wniosku że za chwilę AL będzie o wszystkim decydował. A on też jest programowany. Grozi nam Matrix?   Pozdrawiam      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...