Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do S...

Szaweł Galind
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/91436-do-s/

Rekomendowane odpowiedzi

Szaweł Galind

Szaweł Galind

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

pod płaczącą wierzbą wyrzeźbioną przez serafiny rozkoszy
płatki wrzosu strącane przez Boga spadają na twoje znamię
otulam je zapadając w melancholię chłodu
krocząc przez ciebie do myśli twych zmierzam

powoli, z umiarem badam każdą nutę zapachów symfonii
rozsianych na twoim ciele jak żyto na polu
w olfaktorycznym grzechu zbrukany mój rozum
krocząc przez ciebie do myśli twych zmierzam

jakie to zmiłowanie anielskie przemierzać pastwiska
widząc jak od mojego języka twój brzuch się wydyma
wystawiając nasze cierpienia na promienie słoneczne
krocząc przez siebie do myśli swych zmierzamy

w rozgrzanych kolorach pozorując nasz sen doskonały
bo jakże moglibyśmy usnąć w tej mistycznej chwili
tańczą nasze brwi muskając się nawzajem
usypiając przy tobie, ujarzmiam wszystkie swe złe sny

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/91436-do-s/
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Pytanie

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @simsalabim Podoba mi się, z obserwacji to przeważnie gryziony jest własny partner / mąż, ale to w wersji realnej, a nie aforyzmu poetki. Pzdr/. Dobre wejście i witaj na forum.
    • Berenika97
      5. Luiza i nowy sąsiad

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Wczorajszy głos nie miał jeszcze twarzy- był dźwiękiem. Dziś znalazł ciało. Luiza nacisnęła klamkę, a kot Leon przemknął przez uchylone drzwi, by wydać jej tajemnicę. Zastygł w połowie drogi, rozciągał się kilka sekund, w których łatwiej było im patrzeć na kota niż na siebie. - Witaj, podróżniku! Męski ton nie był głośny. Po prostu sprawił, że cisza przestała należeć wyłącznie do Luizy. Kucnął - gładził kota z odruchem wyćwiczonym przez samotność. Przez chwilę oboje milczeli. - Dzień dobry, to Leon - odpowiedziała, zastanawiając się, czy człowiek zaczyna mówić do kota z czułości czy dopiero wtedy, gdy brak drugiej osoby zaczyna mieć własny dźwięk? Przedstawili się sobie z ostrożnością ludzi, którzy wiedzą, że imię jest pierwszą rzeczą, jaką powierza się nieznajomemu: Mateusz, Luiza. Zwierzę owinęło ogon wokół jego kostki, Leon wybrał za nich.
    • _Marianna_
      Smerfy z szyfrem

      Przez _Marianna_ · Opublikowano

      Oto ci Pelu karaś arak ulepi - co to.        
    • Marek.zak1
      Pytania

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Mówią, że wiara jest ważniejsza niż wiedza, czyli fakty, a skoro o tym, co po śmierci wiedza jest, powiedzmy, bardzo niewielka, niektórzy zresztą mówią, że żadna, więc każda wiara ją koncertowo przebija. Kreatywnie podszedłeś do tematu, szacun. 
    • Berenika97
      schematy i przypadki

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Jeśli dobrze odczytuję - to największym "schematem" naszego życia jest po prostu... "przypadek".Jedyne, czego możemy być absolutnie pewni, to fakt, że i tak nadejdzie zaskoczenie. Ciekawie wplotłaś tu stany skupienia i żywioły. Kropla drążąca skałę i wiatr szlifujący szkło to dowód na to, że to, co miękkie i ulotne (przypadek), ostatecznie i tak wygrywa z tym, co twarde i stałe (schemat). Zostawiasz czytelnika z genialnym poczuciem pewności co do... niepewności. Ale moja niepewność, co do odczytania tego teksty jest pewna! :)))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...