Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kobieta

Dama Kameliowa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dama Kameliowa

Dama Kameliowa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kimże jest ta dama, co bólem spowita?
Czymże zawiniła, że jej twarz łzami okryta?
Martwa to istota, a jednak żywa
Każdy gdy nań spogląda, pyta czaego jej brak
Brak jej serca, które niezwykłe do bica
Spoczywa gdzieś w milczeniu, obdarte
ze skóry życia

Czarną Damą ją zowią, jednak
ona biel wybiera
Czysta to niewiasta, nie skalana brudem
Jedynie śmiercią zbladła, a jej usta
fioletem ozłocone
Włos już zblakły, nie jaśnieje blaskiem słońca

Twarz nie tam sama , co niegdyś
Teraz nieobecna, i jakby nie stąd
Zbrzydło jej życie, i śmierć także zbrzydła
Twierdzi, że nie chce pomocy, lecz woła ratunku
Za dnia śmieje się łzami, za nocy krwią płacze
Czymże zawiniła, że takiś los ją spotkał?

Śpiew ptaków roznosi, że pokochała
I jemu swe życie oddała, lecz nieświadoma
ceny jaką przyszło jej zapłacić
Każdy gdy nań spogląda, cicho za nią zapłacze

I gdzieś po cichu zapyta:
Czymże zawiniła, że takiś los ją spotkał?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gra-Budzi-ka
      W pewnym sklepie

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • LessLove
      Silna

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • Berenika97
      wycofany z obiegu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
    • Berenika97
      Kto jest poetą?*

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mitylene   Pytanie w tytule, wielokrotna próba odpowiedzi w treści, i finał bez kropki. Wiersz, który wie, że na swoje własne pytanie nie ma dobrej odpowiedzi - i jest w tym bardziej poetycki niż gdyby ją znalazł.   Ciekawe zdjęcie. 
    • Kapirinia
      Silna

      Przez Kapirinia · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      brzmi jak duet doskonały  @Jacek_Suchowicz cenna uwaga, dzięki @Alicja_Wysocka bardzo dobrze cieszę się  @jan_komułzykant u mnie kłamali, a u Ciebie? @violetta a ja się zacieram @Poet Ka 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...