Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
z idiotyzmem ciężko się zmierzyć
gdyż prawdę uwięziono w urnie
z prochów jeszcze zakwitną kwiaty
i ozdobią puste trawniki


Zło jest krzykliwe i butne, trudno więc z nim się zmierzyć w uczciwej walce na argumenty, jednak w wiersz przekazuje nadzieję, że w końcu dobro zwycięży (wydaje mi się, że tu chodzi o dobrą poezję), bo ono przetrwa w sercach prawych ludzi (rozmiłowanych w pięknie czytelników). To taki miks myślowy. Choć wiersz nie jest dedykowany, jednak czuję, że ma konkretnego adresata :)))

Serdecznie pozdrawiam.
Krysia
Opublikowano

Wprost ...w pięknych metaforach...

"z idiotyzmem ciężko się zmierzyć
gdyż prawdę uwięziono w urnie
z prochów jeszcze zakwitną kwiaty
i ozdobią puste trawniki "

Podobalskie!
Serdecznie!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Przez Lady mi proszę, ponoć Panie (też!) już dawno wyginęły


A szmira - nie, nie szmira
Nigdy tak nie nazwałam konkretnego tekstu, bo nie mam odwagi.
Tym bardziej nie nazwę tak tego wiersza

A że mam zastrzeżenia -> ja rzadko kiedy nie mam - marudna jestem ;)

Do wiersza -> jest dosadny - zbyt dosadny msz

Zastanawiałam się nad jego rolą. Potem wybrałam sobie słowa, których nie lubię
-> oto one: frazesy, mądrość, idiotyzm, prawy wiatr (jest taki? bo dla mnie wiatr to wiatr - kocham wietrzne pogody)

strawa, zbrukana, zadufanych (zbyt starodawne ->powodują efekt nadęcia a może tylko wzniosłości)

Autorko - dla mnie to poezja zaangażowana
Zbyt mocno grają w niej emocje, nieujarzmione, negatywne, oskarżycielskie.
Przelewają się na czytelnika złą energią.
Nie taka rola poezji. Chyba.
Co nie znaczy, że jestem za mijaniem trudnych tematów - nie.
Ale poezja zaangażowana jest rodzajem szczególnie wymagającym od autora ujarzmienia emocji, ukierunkowania siły wyjątkowo precyzyjnie.

No tak sobie mędrkuję
Ale raczej traktuję tę wypowiedź jako polemikę z aktorką - nie trzeba się ze mną zgadzać.
Dyskutować jednak należy. Co niniejszym czynię.

Z szacunkiem szczególnym

LadyC

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny   Bardzo interesujący jest przypis autora :)  Przeczytałam wiersz i Twój przypis - rzeczywiście niuans. :)))    Bardzo sugestywnie opisałeś nocną izolację. Bardzo podoba mi się ten  biblijny motyw Jonasza - tutaj brzuch wieloryba staje się metaforą współczesnego mieszkania, w którym radio i internet są jedynymi oknami na świat. Przejmujący jest ten obraz "białego szumu" jako drogi mlecznej dla duchów reklam. Wiersz o ucieczce, która nie ma mety, bo uciekamy przed czymś, czego nie umie nazwać on ani my.  Ale to już niuans. :) Świetna, gęsta atmosfera. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Idealny dzień dobrze rozpocząć godzinę przed świtem. Najlepiej od miłości, od własnych imion, które stają się pierwszym krokiem w nieznane. Za oknem robi się niebiesko i czas zaczyna płynąć przy rozmowach o chmurnych rzekach, leniwie drążących koryto nieba. Upajam się zielenią herbaty i twoim towarzystwem, które jest drogą bez powrotu. Nie wracam do starych uczuć, do dawno przebrzmiałych zdarzeń. Na spacer wyruszamy uzbrojeni w przeciwsłoneczne okulary. Na szkle leniwe tarasy domów i czarne koty. W lesie wysokie skarpy pachną słońcem i z każdym krokiem sobie przypominamy, jak dobrze stąpać po miękkiej ziemi. Śnieg dzisiaj odchodzi w zapomnienie. Wystawiam sofę do ogrodu. Mówisz o lipcowej nocy – że szum strumieni, że niemilknące świerszcze – kradnę z kącików ust twoje uśmiechy. Nad nami unosi się spokój, spadają kwiaty starych jabłoni i tak jak śnieg odchodzi w zapomnienie, zapominamy. Godzinę po zmierzchu wracamy, szukając przyczyny szczęścia.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Proszalny Księga Jonasza jest jedną z krótszych i zabawniejszych.  Te uniki mają w sobie coś komicznego. Pomijam motyw ryby.
    • @Proszalny no wysechł  @Proszalny litoral- ten pomysł podrzuciła @Berenika97
    • U Ciebie dzikość, a u mnie chłodne słońca. Zazdroszczę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...