Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ciupaga z termometrem

Lena Achmatowicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lena Achmatowicz

Lena Achmatowicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w Skawinie jest halny. połykam powietrze i ogień. dym
zasłania słońce. każdy pyłek fruwa w srebrze

przymierzasz usta. mówię jak ty
słowa to rodzaj choroby powietrza. bądźmy cicho
na głos wszystko brzmi podobnie. kaleczysz się o kolana biodra
coś łydki wkręca w trawy. kolory wychodzą z liści. w Skawinie jest halny
zawracanie głowy w kierunku obcej kobiety

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

ale dużo w nim z prawdy Leno cii(....)
przyjrzałam się troche bardziej no i
choć na pierwszy rzut okiem- choć mniej nim
to widać wprawioną rękę, gdzie zawarte zostały
tematy tj. zdrada, miłość, wierność i temperatura pyłku- co jest
wydaje się b. dobre w tym świecie aby o tym mówić,
a poza tym pochyłości powiedziały więcej:)J. również

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiersz dojrzewa razem z autorką;) żebym go tylko nie popsuła w międzyczasie:)
buźka

aa...dojrzewa mówisz, to może coś w tym jest,
że muszą razem, tym czasem J. serdecznie
(chociaż ten zdaje się już przejrzał)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Właściwa wie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @FaLcorN   Nikt nie wie. Ci, co twierdzą że wiedzą najbardziej się mylą. Właśnie dlatego warto płynąć.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • Berenika97
      O jaka to krzywda

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   "Ukraść złorzeczącemu światu piękne chwile" - cały wiersz w jednym wersie. Reszta to dowody rzeczowe szczęścia. Warszawa pod neonami, flamaster, może miłość, może coś mniej patetycznego. Podoba mi się ta obrona prawa do zwykłości. Lubię to pozorne zgorszenie, które w istocie jest manifestem wolności.
    • KOBIETA
      Z deszczem…

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @KOBIETA   dziękuję Czarek za wszystkie serduszka:) nie chce mi się chodzić po wszystkich wierszykach niemądrych;) pozdrawiam Ciebie serdecznie:)  @andrew   zawsze :) a wczoraj…byłam zmęczona po 12 h pracy:( dziękuję! 
    • marzipan
      coś poszło nie tak

      Przez marzipan · Opublikowano

      @vioara stelelor Nie widzę tu metapoezji, ale wyznanie niewystarczalności wobec jednej konkretnej osoby. Podmiot - poeta - uznaje, że cokolwiek by nie napisał, nie zrobi na adresacie takiego wrażenia, jakie miał w zamierzeniu. W trzech ostatnich utworach Autora dostrzegam jedną oś (wciąż zbieram się do napisania paru słów do "Uwolnienia", ale to...  skomplikowane). Kojarzę bohatera Twoich wierszy w stanie permanentnej projekcji i idealizacji. Od "Uwolnienia", przez "exegi monumentum" do tutejszego "coś poszło nie tak" coś uległo zmianie. Peel dokonuje ekspozycji własnej niepewności, obaw, niemocy. Nareszcie.   Dla podmiotu mam pewną sugestię. Nie tylko twórca staje się pomnikiem w napisanym wierszu. Jego adresat, inspiracja... również. Paradoksalnie im piękniej poeta o kimś pisze, im wyżej go stawia, tym bardziej umieszcza go poza granice osiągalności.   "Pióro czy serce?" - absolutnie źle postawione pytanie. Jedno i drugie jest integralną częścią podmiotu.
    • Berenika97
      z rozmowy o słowach

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   To jeden z tych wierszy, które czyta się i czuje, że podglądamy coś bardzo prywatnego - ale autor pozwala. "Mysza dziura", ławka, czereśnia - świat zredukowany do rozmiaru dwojga ludzi. To wiersz-rozmowa, wiersz-wyznanie. "Ze mną się nie pogubisz :)"  - wers w  środku tekstu - rozbrajający, ludzki.   A zakończenie o imieniu, które "już dawno mieszkało" -to przecież cała historia miłości w jednym zdaniu. Nie trzeba więcej. "Resztę dopisze wiatr" -  doskonała fraza. Cała filozofia niedopowiedzenia.  Piękny! 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...