kwantyna - zwodnik poznawczy

[Rafal Bielan Wierzbicki]

regulator kształtów poprawia widok starego oka
pędzącego do komory analiz i koncepcji
osadzonych pierwotnie na wzgórkach,
fałdkach i w uzwojonych
pętlach czasu w głowoglobie

na iskrzącym styku faktu i prawdopodobieństwa
widzianym z góry na dół, wskroś i na przekór zmysłowej
tolerancji – pojawił się odłamek ożywionej istoty
mniejszy od znanych najmniejszych

wykonał piruet, mrugając zwodniczym
odbiciem plamki na teksturze planu akcji
przypadkowi świadkowie szukali go potem
aż do ostatniego momentu przeoczenia

prokuratura zajęła się nielegalnymi
wędrówkami okruchów kosmogonicznych
mając na uwadze bezpieczeństwo światowego
nieładu

[billbuf]

namotane, ale dość ciekawie
pozdr. b.

[BARBARA_JANAS]

oj...namotane. Jeśli taki zamiar to znaczy, że nie nadążam, a jeśli czytelnik nie nadąża to albo niekumaty, albo autor nieudolny. Nie oceniam więc...Pozdrawiam

[Emu Rouge]

o połowę za dużo rzeczownikow żeby mój głowoglob mógł to przyswoić;)
pozdr aga

[Oxyvia]

Szczególna kosmogonia, bardzo ciekawa: pierwsza drobina życia, wyłaniająca się przypadkowo z chaosu, jako skutek uboczny - czego? - samomyślenia się świata? ("głowoglobu", który zresztą sam jest wynikiem obserwacji i koncepcji "starego oka" - Opatrzności, czyli nieokreślonego boga). Wynikałoby z tego, że kosmos jest tworzony i analizowany przez Stwórcę świadomie i po coś, a życie stało się przypadkiem, niechcący i jakby "dla kawału" wymierzonego w "oko". Po prostu przez przekorę materii.
Podoba mi się. Bardzo.

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxy, a mi podoba się Twój komentarz, wiem, że akurat na Ciebie mogę liczyć [i to w wersji nie lakonicznej, odwrotnej do 3/4 komentarzy nie zmierzających nawet drobnymi krokami do jakiejś rzeczowej rozmowy o poezji]. I nie chodzi tu o czystą przychylność czy tolerancje do moich wypocin ale o podejście. Ten komentarz przekroczył znacznie zakres (antropologicznie) tego co ja chciałem przekazać. Tym bardziej cieszy mnie tak rozbudowana i zaawansowana interpretacja. To taki moment gdy autor uświadamia sobie jak dużą rolę odgrywa czytelnik (który tu w tym przypadku również jest autorem), jak rozszerza przestrzeń wiersza, w jakich kierunkach idzie i co osiąga dzięki tekstowi, no i na koniec - co może uświadomić autorowi.

Dzięki za to.
Zdrówka :)

[Oxyvia]

Rafale, jaką piękną odpowiedź dostałam od Ciebie! Nie spodziewałam się! Po prostu sobie piszę, co myślę, i tyle.
Bardzo mi miło. :-)))