Świt

[Bolesław_Pączyński]

Ginie mrok w ramionach dnia
z mgłą sennych oparów
już odpływa mleczna mgła
do leśnych moczarów.

Hen zza lasu się wynurza
promyczek słoneczka,
zaczyna się pnąc na wzgórza
codzienna wycieczka.

Zanurzyło w łan zielony
złotowłose kosy
i spijało upragniony
sok perlistej rosy.

Słychać pierwszy ptasi trel
jak rozbrzmiewa w głuszy,
swoje skrzydła barwny trzmiel
wachlując się suszy.

Wstaje dzień i budzi życie,
ginie opar nocy,
letnią porą, tuż o świcie
jest wprost przeuroczy.

[Oxyvia]

Ładny obrazek, chociaż brzmi jak z XVIII wieku. :-)
Ale poprawiłabym niektóre sprawy:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam ciepło.
Oxy. :-)

[Bolesław_Pączyński]

Dziekuje słuszne uwagi poprawiłem hen, rażące...
Za szybko napisane, sam już widzę.

Serdecznie pozdrawiam

[bestia be]

po tej korekcie podoba sie

pozdrawiam

bestia

[Oxyvia]

Zostało jak było, tylko błąd ortograficzny Bolesław poprawił. Wiersz byłby niezły, ale naprawdę razi mnie tym, co wyszczególniłam powyżej. Skoro Autor się ze mną zgadza, to myślę, że kiedyś poprawi? Bo szkoda wiersza.

[Bolesław_Pączyński]

Dziękuje bestio
pozdrawiam


Oxywio całkowicie się z Tobą zgadzam, widzę ze ten mój tekst nie jest dopracowany,
za szybko się rozpędziłem i wpadło kilka bzdur i u siebie go poprawię,dziękuję za dobrą
podpowiedż.

Pozdrawiam

[bezsenna81]

fajny obrazek namalowałeś aż mi do lata znów tęskno,pozdrówki:)

[Bolesław_Pączyński]

Dzięki bezsenna, ja też lubię wiosne, lato bardzo...
Serdecznie pozdrawiam.