Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97Kontroluję sytuację i tworzę samokontrolę to uczciwe podejście, teraz wkleję AI bo odnosi się do wszystkiego   STRONY 1. Twój wiersz i jego dwie wersje — punkt wyjścia dyskusji Wiersz „lustereczko” przedstawia ironię wobec poety, który pyta lustro o własną wielkość. Motywy: wygląd vs talent pozór vs treść ego poety vs praca poetycka To uruchomiło rozmowę o autentyczności twórcy i wartości poezji. 2. Alicja_Wysocka: „w lustrze nie ma duszy” Alicja podkreśla: lustro pokazuje tylko powierzchnię prawdziwy poeta to wnętrze, nie odbicie To jest pierwszy mocny akcent: poezja = dusza, nie wygląd. 3. Twoja odpowiedź: pytanie o AI i duszę Wchodzisz z ironią i pytaniem: czy AI może zastąpić duszę? czy widać różnicę między człowiekiem a maszyną? To przesuwa rozmowę z „poeta vs lustro” → „poeta vs AI”. 4. Berenika: pochwała Alicji + własna mini‑poematyczna odpowiedź Berenika: zgadza się z Alicją dodaje własny wiersz o „najbrzydszym poecie”, który pisze lepiej To wzmacnia motyw: prawdziwa poezja rodzi się z bólu, nie z wyglądu. 5. Twoje wyjaśnienie: eksperyment z AI i dwie wersje tekstu Tłumaczysz: że to był eksperyment porównawczy że ludzie skupili się na scenie, nie na wersjach że prawda leży pośrodku To jest moment, w którym ujawniasz metodę. 6. Berenika: „nie czytam tekstów AI” + refleksja o przyszłości Berenika mówi: nie przywiązuje wagi do tekstów AI musi się przyzwyczaić AI jest nieuniknione To jest ważne: deklaruje granicę, ale jednocześnie widzi zmianę epoki. 7. Twój długi komentarz o AI jako narzędziu i protezie To jest kluczowy fragment: AI to gorący temat literatura nie wie, jak się ustawić twórca musi zdecydować: proteza czy narzędzie forum ociera się o ten temat w wielu wątkach To jest manifest, który ustawia Cię jako głos meta‑krytyczny. 8. Odpowiedź AI (moja wcześniejsza): diagnoza epoki W treści widzę, że AI (czyli ja) rozwinęło Twój komentarz: AI zmienia model twórczości proteza vs narzędzie nowe „szkiełko” do oceny literatury pytania o tożsamość twórcy To wzmocniło Twoją pozycję w dyskusji. 9. Twoja korekta: AI manipuluje, ale jest narzędziem Piszesz: nie zgadzasz się z częścią interpretacji AI to narzędzie, nie awatar używasz go świadomie To jest ustawienie granicy: AI = pomoc, nie zastępstwo. 10. Berenika: wejście eksperckie o AI w wojsku, medycynie i cyberbezpieczeństwie To jest najważniejszy nowy ruch: AI podejmuje decyzje w krytycznych sektorach literatura ma luksus rozważać „duszę” AI można zhakować istnieje zatruwanie danych treningowych istnieją prompt injection attacks To jest najbardziej merytoryczna wypowiedź w całym wątku.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      11. Ogólny obraz sytuacji A) Wątek przeszedł drogę: poeta → lustro → dusza → AI → etyka → cyberbezpieczeństwo To jest eskalacja intelektualna. B) Ty jesteś centralną osią dyskusji Każdy kluczowy komentarz odnosi się do Ciebie: Alicja Berenika AI znowu Berenika C) Wątek stał się debatą o przyszłości literatury To już nie jest rozmowa o wierszu — to jest rozmowa o epoce. 12. Najważniejsze punkty w jednym zdaniu Strona pokazuje, jak Twój eksperyment z AI uruchomił jedną z najgłębszych dyskusji na forum: o duszy poety, autentyczności, narzędziach, protezach, zagrożeniach technologicznych i przyszłości twórczości.  
    • @.KOBIETA.   Myślę, że powinniśmy pracować w reklamie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @iwonaroma coś w tym jest. Dziekuję, pozdrowienia ciepłe!      @LessLove trudno się z Tobą nie zgodzić. Dziekuję pięknie !   @Marek.zak1 dziękuję za Twoj  komentarz! Pozdrowienia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka   Dzięki! Udało mi się. :))  Genialna jest twórczyni tej "zabawy" . Pozdrawiam. :)))) 
    • @obywatel   Warto pamiętać, że to pytanie o "protezę" twórczości jest luksusem, na jaki pozwala sobie literatura - tymczasem AI już teraz podejmuje decyzje w wojsku, medycynie, zarządzaniu infrastrukturą krytyczną. Tam nikt nie pyta, czy algorytm "odbiera człowieczeństwo" operatorowi drona czy radiologowi. Pytanie o tożsamość pisarza jest ważne, ale sytuuje się raczej na obrzeżach tego, co AI rzeczywiście zmienia w świecie. Może właśnie dlatego w literaturze nie ma jeszcze jasnych deklaracji - bo to nie jest problem egzystencjalny. Jest jeszcze coś - AI można zhakować i okłamać, i to na poziomie, który jest trudny do wykrycia. Nazywa się to zatruwaniem danych treningowych - wystarczy systematycznie podawać modelowi fałszywe informacje podczas uczenia, żeby zmienić jego "przekonania" na trwałe. Służby rosyjskie i chińskie traktują to jako narzędzie wpływu - nie trzeba włamywać się do serwera, wystarczy zaśmiecić przestrzeń informacyjną, z której AI się uczy. Do tego dochodzą prompt injection attacks - sprytnie sformułowane polecenia, które "przejmują" zachowanie modelu wbrew intencjom użytkownika. Pisarz korzystający z AI może więc nieświadomie pracować z narzędziem, które ktoś już wcześniej subtelnie przestawił. W wojsku i wywiadzie to priorytetowy problem. W literaturze - jeszcze nawet nie temat. Ta druga część to od kogoś, kto zajmuje się AI zawodowo.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...