Wiersz o wszystkim

[Who Knows]

Cały wszechświat,
zalany bezkresną czernią
i jeszcze zupełnie inny świat -
niewiadomy i niemy.
Ten nasz, jego flaki;
autobus, lodówka,
wypita herbata,
bateria Duracell,
filia firmy Duracell -
nie wiadomo gdzie.
Podkładka korkowa,
zdjęcie zdobionego
kasku motocyklowego,
bajzel na biurku i
cienie na ścianie.
Gaz, tlen, elektrolity,
dziura ozonowa,
wysypiska śmieci
(głównie w lasach),
światło (najszybsze z nas).
Ludzie, oddechy,
emocje, życie...
Przekręty, przewalany,
interesy, analizy.
Pieniądze.
Wiara, nadzieja,
zimny powiew wiatru.

To tak naprawdę nic
w odniesieniu do wszystkiego.

[Bernadetta1]

ten wiersz tak naprawde o wszystkim i o niczym, ale ten chaos był chyba zamierzony przez autora;)...nie bardzo mi sie widzi niestety:(...pozdr.

[Baba_Izba]

Tak, możliwe, że jest to, taki szczególny rodzaj wiersza:
zapisywanie obrazów ukazujących się po zamknięciu oczu,
zapisywanie myśli - "jak leci " i pierwszych wrażeń jakie
nam przychodzą na myśl w związku z nimi.
Pozorny chaos, ale jest w nim "coś".
Pozdrawiam - baba

[Who Knows]

Dziękuję za komentarze. Trudno jest napisać wiersz o wszystkim, chaos zamierzony - tak, bo kiedy by zacząć układać wszystko po kolei - trzeba by zachować właściwą hierarchię (jesli tak owa istnieje w odniesieniu do wszystkiego).

Pozdrawiam serdecznie!

[bestia be]

ciekawy galimatias podoba sie
pozdrawiam
bestia