Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chlebak pusty na stole
podarte karty
nie było asa w rękawie
kiedy grał o swój los

głodnym świtem budzą go zaspane kruki
kroplą po szybie spływa pragnienie
na zewnątrz świat miał być
obiecany
zostało tylko zbawienie

natrętny krzyk ptaków
wkrada się do ucha
"nie sami wyjadacie okruchy życia
nie sami"

a słowo pazurem rani





Drodzy Poeci przemykacie przez moją stronę jak cień nie pozostawiając żadnego śladu, a ja czekam na opinię wystarczy 3 litery i już wiem czy podoba się czy nie?

Opublikowano

Moje spostrzeżenia dotyczące wiersza:
Nie podobaja mi się wielokropki. Znaki przestankowe
w jednym miejscu są, w innym nie ma. Lepiej z nich
zrezygnować.
Powtórzenia tylko wtedy, jak są niezbędne.
Nie zrozumialam skąd się wziął w koncówce ten "kościsty staruch?"
Ja bym widziala ten wiersz w tym układzie:

"chleb pokrojony na stole
puste rękawy w koszuli głodnego
świtem budzą zaspane kruki

kroplą po szybie spływa pragnienie
na zewnątrz świat miał być obiecany
został tylko natrętny szept ptaków

nie sami wyjadacie okruchy życia

a słowo pazurem rozdrapuje
zadawnione rany"

To tylko przykład mojego spojrzenia, zachęcam do pisania,
pozdrawiam
- baba

Opublikowano

mi pasuje ta przenośnia i myśl (że słowo bardziej rani niż pazury nawet zdolne do zbeszczeszzcenia zwłok )W tym wierszu są głebokie myśli i maya po co dajesz do działu wytrawnych literatów. Oni nie pojmą Cię , gdyż za mało nauki rozumiesz. Baba ma rację, jak stosujesz interpunkcję to wszędzie albo wcale. Wielokropki są ok gdyż występuje niedokończenie. Na zewnatrz swiat np jak ziemia obiecana itd

Maya pisz , a ktoś Cię doceni ja już widzę w Twojej poezji pozytywne myśli

pozdrawiam

lulek

Opublikowano

No nareszcie jakaś konstruktywna ocena dzięki Babeczko pomyślę nad zmianą.

Irku tobie również dziękuję za komentarz myślę, że trochę zmienię co nieco. Tak między nami mówiąc dałam mój wiersz wyżej tylko dlatego żeby sprowokować do recenzji, ponieważ nie było odważnych, żeby się wypowiedzieć.

Pozdrawiam was serdecznie

Opublikowano

Tam Cie naucza głupoty tylko tak między nami oni są ponad piedestałem az strach szkoda tylko że tu nie ma forum na żywo wtedy bym im pokazał kto jest madry hehheheheh zdanie za zdanie czaisz i cisza tak by to wygladało

pozdrawiam

lulek


p/s a poczytaj ich wiersze to dopiero gnioty beeeeeeeeeeeeeeeee proza nie poezja oni nie wiedza nawet co znaczy pojecie poezja, wiec o czy my mówimy hhehehehheeheh a w du....... ich mam gdyż głupocie nie podaję reki i błazenadzie i mam wrogów hhehheheheh zobacz może trafisz jak komentuje ich wiersze
od stylistyki po wszystko tam nie ma co nawet porawiac bo jak idiotyzm poprawic ja takie wiersze pisze w 4 min.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czytałam co nieco i "ich" wierszy, ale niektóre sa strasznie zagmatwane, a mnie w dodatku podoba się poezja rymowana choć to ponoć teraz nie na czasie!
Pozdrowienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...