Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - cieszy mnie owe ciepłe zakończenie - dziękuję -                                                                                                  Pzdr.ciepłym popołudniem.

@Berenika97 Dziękuję za tak uważną interpretację. Właśnie taki był zamysł – opisać stan emocjonalny towarzyszący powstawaniu obrazu, a szerzej lęk przed wymazaniem z egzystencjalnego bytowania w świecie. Kolor koszuli miał być próbą przełamania szarości i symbolem nadziei, że uda nam się pozostawić po sobie choćby własne odbicie. Pozdrawiam 

@Berenika97 - dzięki -   

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.  Wszystkiego dobrego :)  

@Charismafilos   Taki epilog to najlepsze, co mogło spotkać ten tekst! :) Jeśli chodzi o glinę - przywołany przez Ciebie kontekst Stwórcy-Garncarza i naczynia trafia w samo sedno. Cytat z Izajasza wręcz idealnie oddaje bunt mojego PL-a. Zależało mi na tym, by pokazać moment, w którym to naczynie zyskuje tragiczną świadomość i czuje się tak opuszczone, że w końcu "zapomina dłoni", która je ulepiła. Druga kwestia - o walce o wolę jako "uwodzeniu" i "mamieniu umysłu" - jest fascynująca. To niezwykle celne psychologiczne podsumowanie tego, jak kryzys i cierpienie potrafią manipulować naszym postrzeganiem.   Serdecznie pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję za tak wnikliwy i piękny ślad pod wierszem. Słowa o "mistrzostwie" to dla mnie ogromna nagroda. Szczególnie dziękuję Ci za podzielenie się swoim wewnętrznym oporem wobec puenty. To wspaniałe, gdy poezja staje się przestrzenią do dialogu między niezmienną obietnicą a bardzo ludzkim, zagubionym bólem. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za tak dogłębną lekturę! @karenka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak ciepłe i budujące słowa! Cieszę się, że wiersz poruszył Twoje serce i że dostrzegłaś w nim tę trudną walkę o sens. Również życzę pięknego, spokojnego weekendu! Serdecznie pozdrawiam. :)  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak trafny komentarz! Egzystencjalne osamotnienie i milczenie Boga to dokładnie te najtrudniejsze struny, które chciałam tutaj poruszyć. Zwięźle, w punkt i bardzo poetycko - piękny ślad pod wierszem, za który z całego serca dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K. @hollow man    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)