Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Do nie-nawidzenia!

Catalina Acosta
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Roman Bezet

Roman Bezet

Opublikowano
Opublikowano

Witaj Cat,

wyczuwałem, że jesteś Panienką z Kresowego Dworku :)
(ten francuski, strzemiennego, dziko! - to tylko z tego wiersza).
Uczucie to - jak wiadomo - burza, ale logika jest bezwzględna:
"przed tobą" - "zawisło" - czyli Nim (wybranym);
"ty /.../ psie" - serca (Twojego - peela).
??
Nie podoba mi się "psie serca" - może "psie serdeczny"?

Jak się sprężysz i nie bujasz słowami po obłokach wyobrażeń i abstraktów - to wychodzi całkiem mocna liryka :)
pzdr. bezet

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Arsis
      Intruz

      Przez Arsis · Opublikowano

      @aniat. ...
    • Berenika97
      Biała cisza.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Nadszedł dzień, w którym słowo wreszcie zamarzło - „znużenie” było tylko przeciągiem, „kres” - pierwszym, twardym kryształem lodu. Zaczęło się od drobinki szronu na języku, która zamiast tajać, zaczęła narastać, powoli wypełniając sklepienie mowy. Obracasz ten chłód - gładką kostkę, czując, jak przyjemnie znieczula podniebienie, jak odbiera smak wszystkim innym sprawom. Przyglądasz się jej z bliska - nie jest już ostra, nie rani krawędzią. Matowieje, gęstnieje, traci przejrzystość, staje się doskonale obła od ciągłych powrotów. I coraz bardziej podoba ci się ten mróz, który nosisz pod językiem. Myśl o końcu staje się czysta, wybielona z lęku - tak sterylna, że aż piękna.     inspiracja - książka Anny Ciarkowskiej, "Pestki".  
    • leszek piotr laskowski
      Zbroja godności

      Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano

      "Zbroja godności"   Nie chcę być biedny. Znam zapach tego strachu, więc gryzę beton, by wyrwać mu swoje. Pomoc? Tak, gdy krew cieknie albo braknie dachu – ale nie karm mnie tak, bym odrzucił zbroję. Jałmużna to smycz: miękka, jedwabna, złudna, która oswaja wilka, aż stanie się psem. Prawdziwa wartość jest szorstka i brudna, mierzona łokciem i harówki dniem.   Szanuj staranie, ale broń swej godności: darmowe ziarno to tylko głód w ratach. Człowiek się rodzi w procesie kreacji, a nie w kolejce po resztki od świata. Stałem kiedyś i ja w takim rzędzie, czując ten chłód od spodu, ale pięt nie wbiłem w grunt. Nie dla mnie była ta kolejka.   Wybrałem ból w dłoniach zamiast ucisku w żołądku, bo wolność ma zapach potu, a nie zasiłku w rubelkach. Więc nie proś o lekkość, lecz o twardą skórę, bo łatwy chleb smakuje jak glina. Tylko to, co sam wyrwiesz, buduje strukturę – reszta to rdza, co od środka nas ścina.   — Leszek Piotr Laskowski
    • Jacek_Suchowicz
      Intruz

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      opisany stan ducha peela która ma wręcz zaborczego partnera   najwyższa pora zrzucić pancerz wszelką toksyczność za drzwi wywalić bo zgniecie ciebie jak marną kartę zrobić to szybko siebie ocalić   pozdrawiam
    • Jacek_Suchowicz
      jeszcze

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      super lapidarne tak jak powinno być   wzruszeniem ramion strącasz smutek z oczu spłynęły spowiedzi łzy doganiasz siebie może uśmiech lecz drzazga w sercu jak tkwi tak tkwi   pozdrawiam 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...