Emocje

[Szapokłak]

Ach marzy się przeżyć coś niezwykłego,
by móc usłyszeć własny krzyk:
"To są emocje!"
Z czasu rozdarte na pół najkrótsze
sekundy! Dzikie, niedoścignione
te same, co przez wieczność umykały bogom i przestrzeniom.
Teraz zaś schwytane i zastygłe
w ludzkiej ranie, bliźnie
pulsują pod sercem, przesiąknięte życiem
i czas zawracają nieskończenie ostrym łukiem
wpijając w ciebie palce z całych sił, aż
przeszyją każdą myśl umysłu lodowatym tchnieniem
nadając im dawne, odciśnięte wcześniej brzmienie:
Twój smutek, płacz, uśmiech i pragnienie.

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam nowicjusza w naszym Serwisie.
Powiem szczerze bez żadnej złośliwości - mam nadzieje iż mnie zrozumiesz
Szapokłaczku- ale oprócz tytułu emocji w twym wierszu zabrakło.
Proponuję więcej włożyć serca przy następnych próbach, a na pewno
będzie lepiej , no i więcej czytać i podglądać jak inni radzą sobie
z tą trudną sztuką do jakiej należy poezja.
miłego dnia życzę

[mały_dzielny_toster]

Zgadzam się z przedmówcą - jest potencjał, ale trzeba poćwiczyć, popracować, nauczyć się operować słowem, obrazem, wyobraźnią czytelnika.
A to są lata, laaaaaaaata długie jak ... jak coś bardzo długiego ;)