Pod przymkniętą powieką

[Elżbieta Piętka]

pod przymkniętą powieką
masz wciąż swoje miejsce
wykąpany w cichej łzie
której nie wypłakałam do końca
odradzasz się każdej nocy

pod przymkniętą powieką
trwasz nadal związany
nicią pajęczą, którą mnie oplotłeś
na spacerze wśród sosen
kiedy jesień była dobrą porą

pod przymkniętą powieką
ćwiczę w wyobraźni
moje wieczory bez ciebie
ranki gdy oczu otwartych
nie ożywia twój uśmiech

[peggy_blue20]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak mniej więcej widziałabym pierwszą strofę, łzy w wierszach są mocno przereklamowane, jeśli pisze się o nich dosłownie. tak jest czyściej i jakoś tak ładniej.

a tak ogólnie, pierwsza i trzecia zwrotka, całkiem ładne, liryczne i obrazowe. ale nad drugą mocno można by się jeszcze napracować. jest raczej słaba w moim odczuciu. piszesz o tym że adresat wiersza jest związany nicią pajęczą, ale przecież w przeszłości to peelka była nią opleciona przez adresata- przy interpretacji robi się małe zamieszanie z tego powodu. zrezygnowałabym też z powtórzenia w drugiej strofie na rzecz ładnej klamry spinającej pierwszą i trzecią.

pozdrawiam

[katarzyna_tarnowska]

tez myslę że wiersz do lekkiego dopracowania tzn zmiany srodków wyrazu .. ale rozumiem przekaz jest miło i ciepło pozdrawiam