Muszla

[bona]

Ta rzeka była brązowa. Sosnowe pnie widziały się w wodzie,
wyraźnie, tak wyraźnie, że mogły po sobie przejść. Gałęzie
zrzucały igły na drugi brzeg. Jest i pomost, małe molo -
tor, który się nagle urywa.

Przyjeżdżał tu z Oliwią, do nich należał dom na pobliskim polu;
ścieżka, kilka stopni i drzwi - za nim dzień wbiegał
do lasu. O zmierzchu ścigał się z nocą. Zbierali to samo.

[Stefan_Rewiński]

Bardzo mi. Pzdr. Stefan.

[Gość]

"Jest i pomost, małe molo -
tor, który się nagle urywa."

To mnie urzekło najbardziej, chociaż może inwersja w tym drugim wersie?
"który NAGLE SIĘ urywa"? Poza tym puenta jakaś szybka i dziwna ;)))
Pozdro

[myślątko]

ładny obrazek :)
nie mnie- połacie, Oliwia też nie i powtórzone wyraźnie

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładne opowiadanie do poczytania o zmierzchu, kiedy nic się już z nocą nie ściga :)

[Fanaberka]

Wycięłabym pierwsze słowo.
"Zbierali to samo" - nie rozumiem co, nie mam żadnego pomysłu, dziura w mózgu. Wyjaśnisz zaćmionej czytelniczce?

[bona]

Dziękuję wszystkim:)
Musisz sobie poradzić sama, kiedy dawniej wyjaśniałam, to wynikały z tego tylko problemy, popróbuj:)) i pozdrawiam.

[zak stanisława]

ładny obrazek
a zbierali to samo zniwo :P