Zgłoś

@Poet Ka   Czytając ten wiersz, wyraźnie czuje się ducha Haliny i krakowskich Plant. Niezwykle trafnie i pięknie ujęłaś ten kontrast pomiędzy wiecznością poezji a naszą ludzką, kruchą przemijalnością. Puenta z lustrem w dębowej ramie jest doskonała. Śliczny!

@Waldemar_Talar_Talar   Piękny! Trafia w sedno tego, że smutek i żal to nie kara, tylko część życia, z którą każdy prędzej czy później się mierzy.

@andrew   Piękne zestawienie potęgi (armia terakotowa) z delikatnością (uśmiech, radość). Podoba mi się też ta myśl, że człowiek "może i sprawić jej radość" - odwrócenie zwykłej perspektywy, w której to przyroda ma nam służyć. Van Gogh na końcu jak wisienka na torcie. :) Pozdrawiam :)

@viola arvensis   Ten wiersz jest piękny i mądry. Chyba każdy z nas miał w życiu taki moment, kiedy "wyczerpał się z tolerancji" i chciał po prostu być omijanym szerokim łukiem. Wiersz idealnie chwyta ten moment, gdy człowiek oddał z siebie za dużo ("wypisali mnie z radości"), a w zamian została tylko pustka i potrzeba absolutnej izolacji. Świetnie oddany stan zmęczenia walką z wiatrakami i brak sił na "gładkie słówka". Ostatnia zwrotka to mistrzostwo. Świetny!  Życzę dużo spokoju!

@Posem   Nie ma za co! Pisz dalej, bo to, co robisz, ma wartość, niezależnie od tego, ile osób to komentuje. Nawet jak nie każdy zostawia komentarz, to statystyki wyświetleń pokazują, że naprawdę sporo osób czyta. Twoje wiersze docierają do ludzi. Gosława również docenia Twoją twórczość. :))  Serdecznie pozdrawiam. :)