Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Oddaję cały mój dotychczasowy świat.
Który podarowuję tylko Tobie
Teraz cały jestem wyłącznie Twój
Życiem pragnę przytulić Cię

Każde czułe słowo daję w prezencie
Myśli moje są tylko jedne
Kierowane wyłącznie w stronę serca
Pragnącego odrobinę radości słowa

Miłe gesty ukazujące uczucie
Pukające do bramy krainy zieleni
Podarunek tajemniczy wyraz chęci
A w nim tylko skromny Ja

Opublikowano

Witam!

W pierwszej strofie trochę zgrzyta:

dwa pierwsze wersy jakby masło maślane:

"Oddaję cały mój dotychczasowy świat.
Który podarowuję tylko Tobie" ma to sens tylko troszkę do przeróbki.
A potem nagromadzenie zaimków osobowych "mój", "tobie", "twój"... i na koniec "cię".

W drugiej strofie zgrzyta:
"Kierowane wyłącznie w stronę serca
Pragnącego odrobinę radości słowa"
serca-pragnącego i dalej czego(?)-odrobiny radości tak mi to lepiej brzmi, gramatycznie.

Ale wiersz w ogólnej wymowie czytelny i może się podobać!
Pozdrawiam.

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost Wiesz teraz pracuję nad 3 tomikiem.W zasadzie gotowy ale dopiero we wrześniu planuję złożyć do druku…teraz w ramach takich odskoczni „ sarenki, jeże, jerzyki -:) pojawiają się u mnie….dobrze czasami tak zbyt poważnie nie traktować tego co się w planie ma-:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Razem nie jest źle, tylko niech pel tego nie spieprzy, ale to prawda zawsze może być lepiej.:)  Podoba mi się portret bohatera w wierszu. Pozdrawiam cieplutko.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to przejmujące studium psychologii wojny. Narrator, macedoński weteran, nie opisuje bitwy z perspektywy heroicznej chwały, lecz z perspektywy rzemieślnika, dla którego zabijanie stało się rutyną, a wojna stała się dla niego stanem naturalnym. Podczas gdy inni krzyczą „do broni”, on już ją trzyma. Narrator uderza też w pychę młodych, którzy często lekceważą starszych. Jednak w momencie prawdziwej próby to weterani stają się murem, za którym chowa się reszta. To oni niosą ciężar bitwy, bo wiedzą, jak przetrwać. Strach lub zmęczenie wyłączają racjonalne myślenie („głowa zapomina”). Umysł może być gdzie indziej, może być sparaliżowany, ale ciało - wytrenowane do zabijania i osłony - wykonuje swoją pracę autonomicznie. Na końcu weterani stoją i patrzą na miażdżonych w bramie Persów. Narrator jest zimny, zdystansowany, niemal znudzony rzezią. Porównanie ludzi do „much” odczłowiecza przeciwnika. „Brama gęstsza niż bagno” to sugestywny opis paniki i tłoku, gdzie uciekający sami stają się dla siebie śmiertelną pułapką. Jak zwykle - świetny tekst. Czy to może bitwa pod Issos?
    • przyszedłem dzisiaj do ciebie stary przewodniku   ile to już lat nic nie straciłeś  z uważności   wyczuwasz  brzmienie  milczenie   gesty  energię z ciała  i już wiesz   nie przyszedłem dużo mówić   chciałbym najpierw  dokładnie  wszystko poczuć   do ostatniej  komórki  szpiku    
    • coin to chyba dolar
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...