Paweł Drążek Opublikowano 25 Września 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 25 Września 2008 wstecz i w dół i dalej nie patrząc na to co obok pragnąc tak bardzo odnaleźć i miłość i złoto i złoto miłością dzień swój ozłocić i kwieciem tęczowym obsypać w przeszłości miliony utopić i o nic już więcej nie pytać dzień jest zbyt krotki by wracać ciągle i ciągle w podczasy marnować życie wywracać naprawiać sumień zawiasy w przód i wzwyż i dalej nie patrząc na to co było walcz o przyszłość niecnoto tak miłą i miłą i miłą
Sole Italia Opublikowano 26 Września 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Września 2008 porywa i koi zarazem, niesie siłe i nadzieje idealne jak dla mnie na tą chwile, dziekuje :)
aluna Opublikowano 26 Września 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Września 2008 Podnosi na duchu,oddaje niepokój dzisiejszych dni.Ciekawy i intrygujący.
aluna Opublikowano 26 Września 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Września 2008 Podnosi na duchu,oddaje niepokój dzisiejszych dni.Ciekawy i intrygujący.
Wiechu J. K. Opublikowano 11 Października 2008 Zgłoś Opublikowano 11 Października 2008 wiersz ten jest jak piosenka, tylko potrzebuje muzyki...
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się