==Bajda z podmuchu diabła{cz.III}

[ZORRO57]

kiedy mopki wzbiją się w to niebo,
wytrzepując ze skrzydeł noc w której,
księżyc znaczy gdzie przestrzeń, gdzie drzewo,
wilkiem diabłem raz w dół a raz w górę,
stróżkę światła przeplecie i kot bury -
wierzyć w szczęście? Bzdury,

tańczą sabatem wszystkie miotły,
łysej Górze łuna czerwieni ogniskiem,
gdzie szczęściem kwiat ów paproci?
łowi jarom dusze - zagląda z Belzebubem
ciekawość w ognień ciało żywcem pali
mieszają czarci gotują piekło duszy,

z lustra żongluje miraż w głębinie,
oczom drugie dno odbija w źrenice,
kto wie? Jaki czort w wodzie błyśnie
włosy w dęba w siwiznę oblecze -
nurtem prądy skoczy z kopyta kopnie
gwiazdy obejrzysz z rogu bodnie,

a bajda zakołysze iskrami wnętrzem -
gaj ostęp lasem wyjdzie w róg biesem,
monstrum wraży zmysłami ćmami kręcąc,
w błędnym koły mopki cień skrzydłem
w pulsie zatańczą dla twarzy blednąc -
baczności pilnuj osoby czuj duchem!

z famami idzie cząstka prawdy tym bajdą,
wiek skrywa arkana tabu tajemnicom,
lepiej dołom, nie grzebać zaglądać paprocią,
ciekawość gorący stopień piekło schodom,
lepiej żywy, jak martwy błądzi prawdy,
później w ludzie wchodzą jakieś biesy,

w modlitwie egzorcyzm wymaga święcenia,
w nawiedzonym szatan mąci w opętaniu,
jakaś siła wyższa bije męczy ducha,
w ciele harce w głosy inne przemawia,
świeczki, co w talerzach w zjawie brzęczą,
w północ duchów - trafisz w szafot kata.