Który naprawdę?

[Marek Paprocki]

Najpierw byłem dzieckiem
i synem zarazem.
Potem trudnym uczniem
i bratem dla siostry.
Wujkiem dla jej dzieci.
Szwagrem dla jej męża.
Zaś w pracy kolegą,
podwładnym dla szefa.
Mieszkańcem,sąsiadem,
przechodniem i widzem.
Często zbereźnikiem,
cynikiem, marudą.
Ojcem dla swych dzieci,
wciąż wnukiem dla babci.
W dzień dla żony mężem
a kochankiem w nocy...
Lecz który naprawdę;
bez przerwy, w istocie,
dobitnie, dogłębnie
aż do szpiku kości.
Pytanie jak każde,
nie gorsze, nie lepsze.
Jak ma się do tego
teoria względności.

[Witold_Adam_Rosołowski]

Marku - teoria względności odnosi się do świata - w końcu (może po cichu powiem) że już w niektórych zakątkach tego (wymyslonego przez człowieka słowa) świata - ma się jak piernik do wiatraka - człowieka to sprawka i ułuda ludzka - poczytaj o współczesnej fizyce

ale biorąc to za wiersz satyryczny - to troszkę jakby zabrakło końca - no jest ale chyba coś jeszcze winno się znaleźć

serdeczne pozdrówko W_A_R

[Magdalena C]

Koniec jest. Bo chyba chodziło o krótką i cyniczną pointę. I takowa wystepuje. Natomist cała poprzedzająca go częśc jest jakby...niedopracowana. Są tu kolejne etapy Twojego życia, ale lepiej by było ująć drobniejsze szczegóły! Wiersz nabrałby pikanterii! Tak jak dwie trony bycią mężem! Ten fragment jest zaskakujący, więc i ciekawy. reszta jest zwyczajna. koncepcja dobra, gorzej z wykonaniem! ale można jeszcze nad wierszem popracować. dużo by na tym zyskał.

pozdrawiam

dziuńka
[sub]Tekst był edytowany przez Magdalena C dnia 18-06-2004 15:17.[/sub]