Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzisiaj dla Ciebie mnie już, nie ma?
Jutro zapewne być może też?
Czy kiedyś przyjdzie taka chwila?
w prawdzie nadejdzie nowy dzień.
Tych pocałunków z objęć już nie ma?
w sercu została pustka na dnie.

Odeszła nocą bez słów pożegnania,
czy dobrze zrobiła? Czy raczej źle?
Jak ona mogła prawdy, nie wyznać,
że inną tak kocha, a może i nie?
Wszak miłość czasem figle płata,
bawi się naszym uczuciem w tę grę.

Tak to w duszy sumienie się odzywa,
które powraca do nas w tym śnie.
Swój cel z oka traci! Drogi szuka!
Czy znajdzie ją? Czego jeszcze chce?
Ciągle gdzieś goni po kątach płacze!
Do siebie mówi! Zatraca swój sens.

Pisze krwawe listy, a jakże wzdycha
i zdjęcia całuje z myśli z jawy cień.
A tak by chciała kochać, ale nie może.
Jest problem na drodze, a jest!
Nie byli godni pewnie tego uczucia,
a szkoda! Czyj wybór? Czyj grzech?

Pewnie tu zdrada z kąta wygląda,
czy chora zazdrość? W desce ów sęk?
A kiedy się jedno z drugim znów spotka
to się zakocha, nad życie po śmierć.
I wtedy żadna na drodze przeszkoda,
nie będzie zdolna miłości zwieść.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gratuluję tak fajnej codzienności. Napisałaś tak zachęcająco, że nic tylko naśladować! 
    • moja codzienność jest całkiem niezła  po przespanej nocy miły poranek w ciepłym domku obiadek  popołudniowa kawka flat white z ekspresu  ciasteczka bez strachu o utycie potem stosowna kolacja (a co tam na wybieg na pewno nie pójdę) nikt nie chciałby i ja też  co za szczęście klarowna sytuacja bez zbędnych ambicji i niepokojów  w ciszy własnego pokoju doświadczam świętego spokoju    i nic więcej teraz nie napiszę  mam zamiar wczuć się wsłuchać w tę spokojną sytą zimową ciszę    a co?
    • @Berenika97 Dlaczego oni nie potrafili ze sobą rozmawiać wcześniej?
    • Obiecałaś, że do końca - że po grób, dwa oddechy, zawsze razem uczuć cud, wspólne cele, ciągle głośno, u stóp świat lecz po latach coś nie poszło - mamy pat cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Bardzo często, powtarzałaś to ma sens a dziś milczysz, czy to koniec, czy to kres jeszcze wczoraj, nam wystarczył jeden znak dzisiaj rzadko twoje usta szepczą tak cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Na zakręcie, nagle zgubił się nasz ślad niby razem, ale to nie tamta gra w Twoich oczach, coraz częściej widzę chłód chcę go stopić – nie wychodzi – pusty trud cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje po omacku, szukam Ciebie w swym pokoju
    • @bazyl_prost bo jest z okresu międzywojennego i wnętrze też jest art deco:) oryginał oraz poręcz na klatce z drewna giętkiego:) są złocenia oryginalne wyczyszczone :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...