****

[Friedrich Wilhelm Niczyj]

Jak rozłożone ramiona zegara

Jak zamazane strugi deszczu wczorajszego dnia

Leżę potulnie bezbarwny próbując skupić wzrok

Próbuje oszukać głód mojej odrębności mordując kolejny tydzień

Dzisiaj znowu zastanawiałem się kogo widzę w lustrze

Coraz rzadziej zadaje pytania ,jeszcze częściej improwizuje

Muszę ciągle udawać ,że chcę wstać i przeskoczyć kolejną dobę

Pleśń na chlebie oznacza ,że jestem mordercą miesiąca

Boję się przeciętności ponieważ wiem co oznacza

Brak tej świadomości byłby dla mnie wybawieniem i upadkiem

Klaustrofobia mojego świata i świat w którym mnie nie ma

Atawistyczny twór ludzkiej myśli rozpoczął 2000 lat niewoli

Mistyczna mistyfikacja kopalnia niewinnej krwi i ludzkiego cierpienia

W kopercie trzymasz spokojne sumienie połóż je na tacy

Przecież to takie proste