Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

im dłużej tym pełniej
w dojrzałości zamknięte
otwiera czas wypełniony drogą
szukaniem spełnia

ceremonia parzenia wzbogaca
recepty na długie i dobre nie ma
pozyskuj własnoręcznie
kuruj lecz

szukaj uważnie znajduj
oddziel chwasty miernoty
zasusz połącz twórz i błądź
neguj mieć

rozmaitość musuje fermentem
dojrzewa klaruj wypływa cedź
siej plonuj zbierz
smaki łącz

esencjo istoty
bądź

Opublikowano

"im dłużej tym pełniej"
to chyba w stosunku do herbaty
do człowieka raczej
- im pełniej tym dłużej

jeśli się odzywam
znaczy że coś w tym jest

kłaniam beznadzieję

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Polemizowałabym - im dłużej żyjesz, tym więcej poznajesz, im dłużej kochasz, tym więcej doznań doświadczasz, im dłużej trwa przyjaźń, tym większa jej wartość ... można by tak wymieniać i za każdym razem wychodzi mi, że im dłużej tym pełniej, nie tylko w odniesieniu do herbaty, w życiu też.

Wiersz już w Warsztacie zwrócił uwagę i spodobał się
pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Polemizowałabym - im dłużej żyjesz, tym więcej poznajesz, im dłużej kochasz, tym więcej doznań doświadczasz, im dłużej trwa przyjaźń, tym większa jej wartość ... można by tak wymieniać i za każdym razem wychodzi mi, że im dłużej tym pełniej, nie tylko w odniesieniu do herbaty, w życiu też.

Wiersz już w Warsztacie zwrócił uwagę i spodobał się
pozdrawiam :)


zdecydowanie nie

długość objawia się w pełni
nie zaś odwrotnie
w pustej szklane nie ma życia
zaś w pełniej jest
podobnie
w przyzwyczajeniu nie ma miłości
nuda nie rodzi wspomnień
i co z tego że długa?

a zresztą widać że świat jest
byle jaki
dlatego chce
by życie polegało na życiu

mogę tylko ubolewać
nad nim

kłaniam przekonanie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kontra ;)))

ad, szklanki:
żeby szklanka się zapełniła musi być życie, coś co ją napełni – sama się nie napełni

ad.miłości:
skoro nuda, nie ma miłości, ja nie o takiej miłości pisałam;
chodziło mi raczej o miłość, gdzie poznawanie partnera, odkrywanie go centymetr po centymetrze, dzień po dniu, jest spełnianiem, a tym samym napełnianiem pucharu, z którego chce się pić;

ąd, świata:
świat nie jest byle jaki, to ludzie go takim czynią, to ludzie są byle jacy

radości :)
Opublikowano

Znam ten wiersz. Wypowiadałam się pozytywnie.
Teraz potwierdzę: Tak. Życie jest zbieraniem.
Jeśli nic nie zbierzemy, nie będzie plonów.
Jeśli nie ma nic, jest pustka.
Warto zbierać.
Dobry wiersz.

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak już coś w tym jest, to fajniutko;
wiadomo co - herbatka (może i z cytrynką?)!
Może być i w dzbanie - ta herbata. Nie da się więcej
nalać niz pełno. A jak się leje, to coraz pełniej.
Ważne, żeby się nie obudzić z ręką w nocniku.
Lubię Twoje uwagi i wpisy, zawsze czymś zaskoczysz,
zasiejesz ferment (zdrowy - jak drożdże).
Ja też bzem nadzieję (wazon), bom dostała a nie zerwała.
Dziękuję, zaglądaj
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Polemizowałabym - im dłużej żyjesz, tym więcej poznajesz, im dłużej kochasz, tym więcej doznań doświadczasz, im dłużej trwa przyjaźń, tym większa jej wartość ... można by tak wymieniać i za każdym razem wychodzi mi, że im dłużej tym pełniej, nie tylko w odniesieniu do herbaty, w życiu też.

Wiersz już w Warsztacie zwrócił uwagę i spodobał się
pozdrawiam :)
Kochana, nie widziałam wcześniej, bo po kolei odpisywałam,
no i po co ja z tym dzbanem, jak Ty mi taki piękny prezent
(wykładnię zrozumienia) podarowałaś?
Dziękuję ślicznie, macham Ci pięknie - heeej, heeej,
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kontra ;)))

ad, szklanki:
żeby szklanka się zapełniła musi być życie, coś co ją napełni – sama się nie napełni

ad.miłości:
skoro nuda, nie ma miłości, ja nie o takiej miłości pisałam;
chodziło mi raczej o miłość, gdzie poznawanie partnera, odkrywanie go centymetr po centymetrze, dzień po dniu, jest spełnianiem, a tym samym napełnianiem pucharu, z którego chce się pić;

ąd, świata:
świat nie jest byle jaki, to ludzie go takim czynią, to ludzie są byle jacy

radości :)



najpierw myślisz/odczuwasz
czy najpierw jesteś?

jeśli powiesz że najpierw jesteś (żyjesz?)
to być może masz rację
ale co Ci z takiego "życia"
jeśli nie jesteś świadoma
- przecież cię nie ma

to nie ja stwarzam błędne koło

pełnia musi być ponad
świadomość ponad życiem
miłość ponad poznawaniem
(kochasz za coś??? to nie kochasz!!!)

kłaniam idiotyzm

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97    Pięknie odczytałaś , dzięki za komentarz i odwiedziny :)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk   to przemoknięcie fakt się zdarza pogoda nagle płata figle i powalenie z tym urazem lekarz zaleceń mnóstwo pisze   lecz panoramę obejrzałaś kobietą stałaś się upadłą lecz się podniosłaś otrzepałaś no i stwierdziłaś: "było warto" :))
    • @Leszczym... @onasama... @Rafael Marius... @Myszolak... bardzo Wam dziękuję za ślady czytania.     @wierszyki... myślę, że wyszło nieźle. Tak, chodziło o hej, a poleciało.. gej.
    • @Berenika97Dobry wieczór Berenika97, Oczywiście niczego na chwilę obecną nie można w 100% wykluczyć, ani w 100% potwierdzić - zupełnie jak w przysłowiu, które mówi, że "złodzieja trzeba złapać za rękę żeby cokolwiek mu próbować udowodnić". W zasadzie ten wiersz napisałem (jego część) już parę ładnych lat temu, ale wtedy wolałem tego nie publikować (ja inżynier IT i poezja? dobre sobie...). W każdym razie napisałem ten wiersz pod wpływem czegoś takiego co określa się mianem "deja vu". Idę na robotę, zanim pojawię się przed miejscem pracy w głowie przewijają mi się obrazy, które zobaczę (i faktycznie tak się dzieje). Wchodzę do korytarza, a tam kumpel mówi mi słowa, które mógłbym powiedzieć za niego. Wiem, że za chwilę dostanę sms z przykrą wiadomością (to jest akurat do przewidzenia, ale nie to że w 99% czytając to miałem wrażenie że robię to po raz drugi), etc. etc. To jest bardzo przygnębiające i smutne uczucie w takim przypadku i najgorsza jest ta niemoc, że NIC nie było się w stanie zrobić i głos w środku głowy: dlaczego to nie mogło mi się jakoś objawić wcześniej, żeby (jakimś cudem jednak) zdołał kogoś ostrzec. To był jeden powód napisania tego wiersza. Drugi to szok za każdym razem jaki obserwałem co działo się w mediach (i ile zezwierzęcenia, bezczelności i agresji potrafi być w ludziach, którzy arbitralnie przypisują całą winę na pilotów, a żonę Gen. Błasika obwinia się za to jakoby to Gen. Błasik był współwinny katastrofy - jakiś chory absurd - biorąc pod uwagę, że sądy takowe ferowano BEZ JAKIEJKOWIEK GRUNTOWNEJ ANALIZY). Potem było "śledztwo" komisji MAK, które oczywiście z góry miało ustalony koniec (pomimo późniejszych dowodów mataczenia m.in. w sprawie rozbieżności naprowadzania samolotu). Oczywiście seria "przypadkowych" nagłych zgonów też była co najmniej zastanawiająca (przynajmniej dla mnie z obiektywnego punktu widzenia). Mam książki prof. Wróbla (m.in. do języka Assembler, w którym programowało się niektóre starsze sterowniki urządzeń, lub wykorzystywało ten język do tzw.inżynierii wstecznej (ang.reverse engineering), a prof. Wróbel oprócz tego, że dobrze znał ten język to w dodatku specjalizował się w analizie i systemach lotniczych. Co tu dużo gadać, ja po prostu nie uwierzę prawdopodobnie nigdy w ten cały stek bzdur jaki był wokół jego śmierci (jednej z wielu, o których wyżej wspomniałem). Nie wiem, może było coś pomiędzy, ale całej prawdy tam nie powiedziano. Zbyt dużo tych "przypadków". Ja zawsze staram się analitycznie rozebrać każdy problem, bo tak nas uczono, ale w tym wypadku odnosiłem wrażenie, że im bardziej ktoś przy tym grzebał, tym więcej dziwnych "przypadków" się działo. Jasne, że są dwie strony tej dyskusji i pewnie będą jeszcze jakiś czas przy takim podejściu państwa gdzie ta tragedia się wydarzyła. Prof. Binienda dość ciekawie tłumaczył, również studenci z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu wykonali żmudną i bardzo wartościową pracę analityczną dotyczącą tego tematu, a ja ostatnio natknąłem się na taki materiał jak w linku poniżej: Najmocniej przepraszam za tak długi komentarz - w żaden sposób nie chcę tutaj uruchomić jakiejś kłótni. Widziałem tragedię w oczach posłanki Jolanty Szczepińskiej NA WŁASNE oczy (jak jeszcze żyła). Widziałem na wielu filmach kiedy samolot z serii Tupolewów lądując bez podwozia bez trudu ścinał bez porównania grubsze drzewa niż tą "pancerną" brzozę. Po prostu ciężko mi jest przejść obok takiej tragedii bez słowa żalu. Dziękuję za podzielenie się opinią na temat mojego wiersza. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...