ginger soul Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 Wędrówką jedną życie jest człowieka, idzie wciąż, dalej wciąż. Dokąd? Skąd? najtrudniejsze są powroty gdy wszystko choć takie samo to już zupełnie jest obce zawsze są pełne nadziei i rozczarowań To nic! To nic! To nic! Dopóki sił, jednak iść! Przecież iść! Będę iść!" są jednak potrzebne bo wędrowiec to nie ten kto nie błądzi a ten kto się potrafi zgubić by pokonać siebie To nic! To nic! To nic! Dopóki sił, będę szedł! Będę biegł! Nie dam się!" mapa nie ma początku ani końca pot łzy i zdarte pięty z uśmiechem na twarzy nigdy nie przestanę powracać
Baba_Izba Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 też lubię wędrować! Proponuję; przeczytaj to jeszcze raz, czy nie za dużo słów ( np."zupełnie, zawsze,jednak"), może się uda bez nich? "pot łzy i zdarte pięty z uśmiechem na twarzy" .........proponuję bez "z" (uśmiech na twarzy) "mapa nie ma początku ani końca" - fajne! ( ja zimą, też palcem po mapie i gapię się, gapię!) To tylko takie moje spojrzenie, nie musi być trafione, pomyśl. Pozdrawiam - baba
ginger soul Opublikowano 26 Lutego 2008 Autor Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 dzia :) wiersz powstał między wkuwaniem kolejnych wykładów i nie miałam czasu go jeszcze dopracować a nie dawał spokoju :) na pewno go jeszcze pozmieniam faktycznie przegadany ale zawsze łatwiej coś po czasie uciąć niż dołożyć by pasowało :P pozdrawiam PS. a myślałam że się nie doczekam komentarza dużo się tu chyba zmieniło i rzadko kto ocenia ludziom których nie zna...
teresa943 Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 byłam, czytałam i wydaje mi się trochę przegadany, ale sama już to zauważyłaś, więc wrócę jak coś zmienisz; temat ok. pozdrawiam serdecznie teresa
Stefan_Rewiński Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dopracuj, pozdrawiam, Stefan.
zak stanisława Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 gdy człowiek powraca do znanych miejsc one okazują się wcale już nie znane, jak ludzie... niby ich znasz a wywinąć potrafią jak wrogowie. myslę że niepotrzebnie tak zainterowałaś.... * mapa nie ma początku ani końca pot łzy zdarte pięty z uśmiechem na twarzy nigdy nie przestanę powracać * treśc jest mi bliska, kiedyś też ten temat nie dawał mi spokoju, ty jednak zrobiłąś to lepeij może dlatego nie mam do niego zbyt wielkiego dystansu cmok
Judyt Opublikowano 26 Lutego 2008 Zgłoś Opublikowano 26 Lutego 2008 fajowo(; pamiętam tą piosenkę pozdr. ciepło
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się