Zgłoś

(...) a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju  I zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz ks. J. Twardowski.   Teraz jesteś cały dla niej. Albo bądź pomalutku, jeśli jeszcze nie umiesz.   Niczym kawa w kubku stawiana codziennie przed wschodem, na kuchennym stole, przy zaśnieżonych oknach. Czujesz, jak ją budzi, ogrzewa.   I już cię nie ma. Pozostaje pusty kubek, spragniony na nowo aromatu i ciepła, drżący jeszcze od dotyku jej dłoni. A ona zmienia się w pierwszy pieszczotliwy promień nad miastem.   Wystarczy ciebie dla niej na wszystkie poranki?   Gdy mówisz, że kochasz, pozwól i zaufaj, niech teraz ona nie zapomni, że jesteś.

Mieszał kolory i przymroził…

@violetta

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@hollow man

Kwiaty rozrzucone na wzgórzu ktoś je sadził ktoś ścinał  wyrosły nowe równie piękne.   Kwiaty kwitną aż po horyzont końca ich nie widać rosną aż do chmur.   Żółte kwiaty rosną nad wodą  ich kolor miesza się z kolorem zachodzącego słońca.   Blask ich rozświetla okolice  rozgrzane przez słońce świecą całą noc.    Kolor kwiatów i zachodzące słońce  przenika wodę aż  do głębin wpatruje się w nią.    Szukam serca w jej  wnętrzu      znalazłem żółty kwiat  który kiedyś zatonął.   Stoję nad brzegiem i maluje obraz namalowałem kwiaty  wszystkie są żółte.   Zerwałem kwiat potem kolejny każdy jest inny lecz wszystkie jednego koloru.   Szczęśliwy jestem bo mam kwiaty usypałem z nich dywan stoję i podziwiam tylko kwiaty mam w oczach.

@Poezja to życie mnie też czaruje:)