Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wziął się w garść że po nadgarstkach spływa
w kałuży na łokciu w starej łodzi cicho pływa
światłem różdżkarza latarni na skraju języka
stado jednej mewy ślinę ściekającą łyka

drżą stopy zimną ziemią i jego niemocą
różdżką w oku spływa czy łzy się nie kończą
w mózgu jeden krok nadal pracą nieskończoną
mewa z liściem zielonym to już jest chyba gołąb

łódż to przecież arka jeśli z ptakiem na pokładzie
jeśli różdżka stoi w oku wysysa z mózgu magię
zielony liść z ziemi pod oko stare kładzie
mewa zmarła pogrzeb cmenatarz w łokcia stawie

łódź osiada rozsuwając suchej dłoni palce
sypały się szyby czy może gwiazdy pękały
różdżkarz osiada zmęczony po szklanej walce
co z tego że sypiące skoro dwa tygodnie stały

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 zgadza się wszystko co napisałaś myślę że każdy z nas wypada z orbit powszechnych oczekiwań i tak naprawdę znajduje się na krańcach ludzkiej galaktyki bo piszemy a raczej spisujemy teksty wolne od grawitacji spojrzeń. Ja też dużo piszę choć niekoniecznie publikuję bo myślę sobie że sam jeszcze nie dorosłem do strawienia swoich tekstów. Tym niemniej ubóstwiam gotyk i aż z ram próbuję wyjść w oczekiwaniu na twój mroczny wiersz. Ja głównie obracam się po orbitach ciemności gdzie „światło które mnie dosięga nie ma władzy nad moim zimnem” lekko zmieniłem pod siebie bo sama w sobie Twoja myśl genialna!
    • nici czasu nie zawsze wiążą się ze sobą czasami jedno znika a inne się pojawia podobnie ale zupełnie inaczej  
    • @hollow man świetny kawałek do bycia „tu i teraz”. Chyba wykorzystam go do „zatrzymania się” .Dziękuję i dobrego dnia.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Arsis ja się bawiłam na domówkach przy nim:) najpiękniejsza młodość w życiu jaką miałam kiedykolwiek przy Prince:) wszystkie je go uwielbiałyśmy:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena pomijają to że nie znalazłbym w sobie tyle filozoficznych przemyśleń co Berenika, jednak jedna myśl genialna przyszła mi do głowy i wtedy zupełnie nieświadomie kliknąłem na tego niemieckiego wokalistę za którym w PRL szalały panny i mężatki a dostać bilet w kongresowej graniczyło z cudem moja myśl jak motyl odleciała a głowa przepełniła się gorącymi rytmami niemieckiego lata. Powiem więcej podążyłem dalej i zasłuchałem się w drugą gwiazdę niemieckiego rynku rozrywki tzn Bony’M i po wzniosłym wręcz filozoficznym nastroju nie pozostało już nic. Jednak żeby pozostawić po sobie ślad posłużę się puentą twojego wiersza „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po naszej miłości nie jest już pusta”   i sparafrazuję to na    „a na końcu zostaje tylko to że nawet próżnia po wspomnieniach naszej młodości  nie jest już próżna hafanana”   i tak cały dzień choć w głowie próżnia. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...