Istoty

[Krzysztof Szydłowski]

Drogami,różnym czasem, przestrzenią, szły
Parki ich żywot plotły, nici przędły z losu mgły
Pegaz przebiegał szlaki, skrząc iskrami myśli
Ludzie mijali, patrzyli, wracali tam skąd przyszli
Niebo omiatały, czekając, na gwiazd podpowiedź
Bereniki warkocz czesały, licząc, na jej spowiedź
Nocą zrzucały swe powłoki, tułaczką nie marnując
Promieniami okryte, do jazdy księżyc wynajmując
Erato z Euterpe, bezszelestnie ku sobie potoczyły
Ścieżki życia splątały, czas i przestrzeń zmąciły
Niebo z rozkazu Hery i Zeusa, lazurem się rozwarło
Góry pokryło zieloną szatą, tęsknotę, jakby zatarło
Pozostał kolec czasoprzestrzeni, przebytych dróg
Czy cierń ten może usunąć, jakiś nieznany bóg

[Kai_Fist]

!
dobra mistrzu, ledwo co wstałem...
ech, stylistycznie to brzydko wygląda, z tego wiersza wyszedł taki szary duży blok, wiem, że w środku może być ciekawie, ale ściany zniechęcają do wejścia...

Pozdrawiam.

[Dorma]

Zeczywiscie zniechecaja...Ale jak juz sie sprobuje.. to ladnie...