Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Siostrze Magdalenie

marta_sawicka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marta_sawicka

marta_sawicka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Mówią uczeni o przypadkach
A ja znów o Bożych zagadkach
Gdyż cudowna jest nasza wiara
Dlatego wierzyć zawsze się staram
A takim cudem jest nasze poznanie
Lekiem na mego serca wołanie
Echo mych myśli dotarło do nieba
No i Bóg zesłał czego mi trzeba
Ach pobłogosław mój drogi Panie

Serca nas wszystkich i daj wytrwanie
Ilekroć oddaje się Twojej opiece
Oczy me widzą Twoje zamierzenia
Siłę działania i piękno stworzenia
Tego świata ludzi, zwierząt, przyrody
Radości w sercach i efekty zgody
A jeszcze nam dajesz ku wieczności schody

Na rękach służebnic Twoich nasze smutki
Ach jaka słodycz z ich słów wypływa
Dzielne anioły przenoszą modlitwy skutki
Z których łask Pana nam przybywa
I w imię Ojca Syna i Ducha Świętego
Ewangelią dzielą jak chlebem życia
I Boże daj by go nie brakło do spożycia



pierwsze drukowane litery wersów niosą przesłanie.
Dedykacja siostrze zakonnej Magdalenie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      fb

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 ... jeszcze wczoraj  byliśmy  z krwi i kości  to nie był sen    dziś  dziś swój obraz  malujemy  w zależności od ... nie tylko  ma makijaż z fantazji    sprzedajemy  jak oryginał  bez żenady    autonomia nie w cenie  płyniemy w nurcie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Alicja_Wysocka
      fb

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97 Można prywatnie, można w półcieniu. Czasem serce nie mieści się w sobie i otwiera okno na świat - krzyczy, choć nikt nie słyszy do końca. Słuchać - to nie znaczy słyszeć. Kiedyś usłyszałam radę: jeśli chcesz, żeby cię naprawdę słuchano - mów ciszej, nawet jeśli świat woła głośniej.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Proszalny
      Albatros

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Mitylene Myślę, że nóż można użyć, żeby zakończyć cierpienie okaleczonego albatrosa - "przeciąć co złe i niczemu nie służy". Czy zdecydowałabyś się na to, widząc cierpienie ptaka? Hipotetycznie przyjmijmy, że złamanego skrzydła nie da się wyleczyć. Nigdy nie będzie latał. Co byś zrobiła? W dobrych intencjach użyła zła - zabicia? Można także pomyśleć, że to peel jest albatrosem i za chwilę popełni samobójstwo. Nie ma snów o lataniu. Musi się mierzyć z nieprzyjaznymi skałami. Nabiedziłem się nad tym wierszem i edytowałem już chyba ze cztery razy. Tak to jest jak się wkleja "dzieło" na świeżo, bez przeczytania go po raz setny.
    • violetta
      Kiedyś

      Przez violetta · Opublikowano

      @Mitylene ja im starsza bardziej idealizuję, wcześniej to olewałam siebie, nie przykładałam się do nauki. 
    • Mitylene
      Albatros

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Proszalny ten wiersz interpretuję jako pewnego rodzaju zagubienie w życiu, którego następstwem jest upadek. To dziwnie odległe niebo przytłacza ciężarem ciemnych chmur i nie wróży nic dobrego. Przywowały nóż można interpretować na wiele sposobów, albo jest to narzędzie zbrodni, może służyć też do przecięcia tego co złe i nie służy. Te atakujące myśli mieszające dobro ze złem mogą przesądzić w jakim celu nóż zostanie użyty...Kolejny ciekawy wiersz z  pięknym morskim pejzażem w tle, choć poruszający trudne emocje...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...