Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„spacer”

Madonna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Madonna

Madonna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

za kołnierz z miękkiej
samotności wpada wiatr
i gubię siebie
w słowach uwalniam duszę

co znika we włosach
letniej mgły

i to zwykłe światło w dłoniach
wypuszczam- zapamiętam-


w kieszeniach- czas-
by nie uciekał mnie i Tobie już

i klucze – te zgubione
znalezione
i te, co zgubie jutro, dziś


idę sama w myślach
ścieżką ulic
papierowych
szklanych
duszą brukowanych tą ze snów
boso między spojrzeniami

dzień dobry – bez odpowiedzi- może trudno

i spadają słowa
te wtopione w bramy kamienic
wrześniowych twarzy


trzeba wracać
tą drogą
jedynego wrażenia

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 61. Fenicjanka

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • hehehehe
      Annie żona da gaz,

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Tajemniczy dom

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr. @Lucienne - @KOBIETA - serdecznie dziękuję - 
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 60. Las nad morzem

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • Proszalny
      Rozmowa poetów

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...