Pod nowoczesną pościelą

[Pan poeta]

gdzieś tam obok stóp mrówki
dygotają zimne
po ścianach samotnie świeczka budzi
tynk
biały.białe są także poduszki na
których śpimy

nic już niemów chwilo
wiem, mam kochać,wiem!

zamknięte okno, wiatru skrzypiące
majestaty
na dworze ptaków roje roznoszą
niebo
w pył i proch zrymowany

dzisiaj spełnimy tą noc pod pościelą
uścieleni
w jednym i jedynym karnawale seksu

już mnie nie zbudzisz gdy zaśniesz

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dygotają? :/
'niemów' to taki źwierz
tę

ja to bym wzięła ten wiersz za nogi głową do dołu i porządnie otrzepała :)

nie, dobry wiersz, nic mu nie trzeba)