kochance która dzieli nas na dwoje

[Pancolek]

ten włos rozdwojony
na końcu drogi donikąd

na nowo piszę cudzą historię
z nakrętek kapsli korków
otwieram się na zamknięcie
w archiwum

miliona pieprzonych spraw
które miały nas zaprowadzić
gdzieś indziej

patrzę na obdarte zdjęcie
wilgoć na nim to juz tylko
imaginacja

z braku słów

[Alicja Czekaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Smutne...
Zmienilabym słowo imaginacja.
Z pozdrowieniami od Alutki :):D

[Marlett]

Pancolek!
Wypatrzyłam dla siebie najlepszą strofę;

miliona pieprzonych spraw
które miały nas zaprowadzić
gdzieś indziej

PozdrawiaM.

[Pancolek]

Alutko; bo ja generalnie jestem smutny młodzian :)) A nad imaginacją faktycznie pomyślę. Dziękuję za komentarz i sugestię!

Marlett (ko); dziękuję, że znalazłaś cokolwiek :) to dla mnie naprawdę spore wyróżnienie. Cieplutko pozdrawiam!

Pancolek :)

[Anna Siedem]

Widzę, że co wiersz to lepiej, naprawdę, trudno się nie zatrzymać.
Nie mam większych zastrzeżeń, może jakieś drobne, nie aż tak
ważne. Pozdrawiam

[Pancolek]

Aniu, bardzo Ci dziękuję, że znowu zechciałaś zajrzeć :) Pancolek czeka niecierpliwie na coś
Twojego. Z pewnością wpadnie :)
Pancolek