„Ta druga ona”

[Madonna]

broszki, krawaty, kwiatki- na zmianę
na zmianę nastroju
w przypływie radości
unoszenia ciała ponad ziemi
rzęsami
i śmiech z płaczem- na zmianę
na zmianę nastroju

kolczyki, pierścionki i banalne miny –
chowaj!
chowaj!
tak siebie przed światem
by prawda przed lustrem została w wiecznym zakłamaniu
zamaluj usta
krwistą czerwienią namiętności

przyciemniasz spojrzenie – chwili natchnieniem

jeszcze chwila i gotowa
ja?

nie, nie ja
ona madonna wieczności w za krótkiej
sukience łąki czerwcowej

w wiecznym zakłamaniu

a wieczorami myśli pęcznieją od strachu
przed sama sobą

spojrzenie obmywa zmierzchem
w okiennej ramie

sama przed sobą ta druga ona

[Karmenka]

Bardzo mi sie podoba...

[Joanna G rabowska]

Ech, jakoś nie mogę przejść obojętnie. Dzięki za ten wierszyk. :)

[Madonna]

To miłe ,że się podoba :)