Do lochu ją wrącono

[Marija Matusz]

Do lochu życia ja wtrącono
Przez piękne poczęcie skazano
Wyrok zapadł w dniu narodzin

Pieszczona i karmiona jadem życia
Rosła ku chwale i zagładzie
Skazana przez narodziny na śmierć

Dostała 54 lata w zawieszeniu
Bo przemawiała buntem przeciw istnieniu
A wtrącona do lochu przyjąć miała zasady

Wolała dążyć do zagłady
Sędzia napominał i prosił
Recytował kodeks z przekonaniem

Ona słuchając zmysły wyłączała
Skazana na śmierć wiele wiedziała
Będąc w lochu czuła wiele

Poprosiła Sędzię najwyższego
O przyspieszenie wyroku
On odrzekł dzisiaj o zmroku

Igrała z resztką życia
Nie przyjmowała jedzenia ani picia
Nadszedł zmrok

Loch otworzono ...