poniewczasie

[amandalea]

gdybyśmy tylko
spotkali się wcześniej
nim mrok wylał jak nil
a szarańcza nie okaleczyła łanów

przez wiele wspólnych dni
o wiele łatwiej iść
z uporem głaz wtaczając

w naszych konarach ptak
niejedno wiłby gniazdo

a tak

dzieli nas noc bez dna
zajadłe oceany

gdzie rządzi złoty cielec
w kierat wprzęgając czas
obraca w pył pragnienia

nie pomoże lutnia ni wolarz
wszak
jestem kobietą
o pustych dłoniach

20.07.07r.

[Morhia M.]

Wiersz jest bardzo sentymentalny i subtelny, posiada tę upragnioną głębię. Jedyne, co poniekąd burzy jego harmonię jest, w moim odczuciu zastosowanie więcej niż dwóch rymów o podobnym brzmieniu, np: ptak, tak, wszak, czas. Wszystkie te wyrazy akcentowane są podobnie, przez co powstaje mały bałagan.
Natomiast sam utwór emanuje ogromem emocji, co jest jego ogromną zaletą.
Pozdrawiam!

[Klaus Kalarus]

Ja wywaliłbym "zła" i pozostawił tylko "ludzki ocean"- bo w obecnej wersji to słowo razi, wszystko zamyka się w złu i kropka, lecz nieważne w jakiej formie i w ilu odsłonach zła. Dalej pojawia się złoty cielec, który właśnie symbolizuje głupotę i zło, a w dzisiejszej dobie bezwzględną pogoń za pieniądzem i zanik uczuć oraz wyższych wartości. Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Szczerze mówiąc, czytywałam lepsze wiersze na ten temat. Ale i gorsze też. :-)
Dlaczego: "Gdybyśmy spotkali się wcześniej"? Dlaczego tytuł: "Poniewczasie"? Przecież zawsze - jak świat światem, a przynajmniej ludzie ludźmi - istniał ten sam problem: nieszczęśliwe miłości bez szans na spełnienie z powodu różnic majątkowych lub po prostu niemożność wyjścia za mąż przez pannę bez posagu. A może ja nie rozumiem wiersza?
Błąd językowy:

"nim mrok wylał jak nil
a szarańcza nie okaleczyła łanów"

Powinno być:

"nim mrok wylał jak nil
a szarańcza okaleczyła łany"

Albo:

"nim mrok nie wylał jak nil
a szarańcza nie okaleczyła łanów"

Tak lub tak, ale musi być konsekwencja. Osobiście wolę wersję bez "nie".

Uważam, że wiersz jest mało oryginalny, taki jakiś "oklepany" w zwrotach i frazach. Szczególnie ten fragment:

"dzieli nas noc bez dna
ludzki ocean zła"

To jest jak z ludowej piosenki, chociaż nic nie wskazuje na to, żeby wiersz w założeniu miał być stylizacją na naiwną ludowość.
Umiesz pisać dużo lepiej.
Pozdrawiam.

[Izabella_Sendor]

gdybyśmy tylko
spotkali się wcześniej
nim mrok wylał jak nil
a szarańcza nie okaleczyła łanów



witam,

zacytowana strofa oraz ostatnia- dobre- potraktowałabym to jako przyczynek/ materiał do naprawdę dobrego utworu. Reszta to trochę zużyte motywy/ myśli , dodatkowo "nieopracowane" poetycko. Tak czy inaczej sądzę, że ma Pani wrażliwość i umiejętności, które pokazała Pani świetnie panując nad fragmentami Swojego tekstu. Potrzeba tylko pracy i umiejętności selekcji, tak sądzę ;)
pozdrawiam

[M._Krzywak]

Ja uznaje ten wiersz jako wiersz, chociaż rzeczywiście te "oceany zła" są zbyt głębokie i biją w taki werbel patetyzmu (nie perypatetyzmu ;), co najczęściej szkodzi, niż stawia na nogi. Jednak plus się należy i kropka.
Pozdrawiam.

[Dorma]

Może istotnie te "oceany zła" trochę za patetyczne, ale podoba mi się jak Pani wplotła te motywy z mitologii i biblii w ten wiersz. Dobrze sie czyta

[magda]

witam :)

pierwsza zwrotka dobra, ale tak jak pani Oxyvia, uważam, że trzeba wygładzić spojność (osobiście wolę wersję z nie). także tytuł mogłby być mniej oczywisty, więcej dopowiadać, dodać inny wymiar. konary świetne, pojedynczy ptak z wieloma uwitymi gniazdami - mniej. zajadłe oceany natomiast podobają mi się bardzo (propozycja - gdyby tak wyciąć "dzieli nas noc bez dna"...też gra, a jakoś więcej zostawia przestrzeni).
wiersz ma dobry potencjał, warto by go oszlifować. wydaje mi się że trzymanie się jednej symboliki (najlepiej egipskiej, bo szkoda by było pierwszej zwrotki) ułatwiłoby uspójnienie stylistyczne, a to z koleji dałoby przejrzystość przekazu, który sam w sobie wart jest dopracowanej formy.

pozdrawiam serdecznie,
m.