Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czekanie

Eustachy Sceptykiewicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Eustachy Sceptykiewicz

Eustachy Sceptykiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Najgorsze jest czekanie.
Na to co się zaraz stanie.
Irytujące chwile płyną wolno.
Zwłoki nie cierpiące sprawy czyli
Miłość i szczęście to nie zabawy więc
Jak najszybciej ziścić chcemy je.
Wyglądamy przez palce czy przypadkiem nie nadchodzą.
Ich nadejścia przegapić nie możemy.
Wiercimy się nieustannie, nogą machamy,
Niekiedy palcami w stół pukamy, gdy nastanie wreszcie,
Krótka jak okamgnienie nasza radość, szybko mija
A najgorsze jest czekanie
Czekać,
Czekać,
Czekać.
W końcu niewiadomo na co.
Może to są zwykłe mrzonki,
Nic nie warte wcale.
Lecz nie wszystko da wyjaśnić się.
Sensu na siłę nie próbujmy szukać,
Tam gdzie znaleźć go nie można.
Brać to co życie daje, przyjąć jakie jest
Tak po prostu, tak po ludzku
Czekać,
Czekać,
Czekać.
Zimnej wody kubeł czasem się przydaje
Dla ochłody na zszargane, w strzępkach nerwy.
By cierpliwość swoją ćwiczyć,
Dobrze do dziesięciu jest policzyć.
Nie zamartwiać się na za zapas.
Głupstwami głowy nie zawracać.
Myśleć o czymś miłym i wytrwale trwać.
Podziwiać otaczający nas przyrody świat i
Czekać,
Czekać,
Czekać.
Nudne to się robić już zaczyna.
Takim grzecznym i uprzejmym ciągle być.
Cierpliwy ponoć więcej dostaje, dlatego
Warto czekać, słuchać i… kochać warto.
Czekanie to wyzwanie nie lada.
Toteż każda kobieta będzie rada,
Gdy pośpiechu uniknąć zdołasz.
Pozostaje tylko…
Czekać,
Czekać,
Czekać…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Bezimienny

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poet Ka, @Berenika97, @Natuskaa, @Rafael Marius, @Andrzej P. Zajączkowski Dziękuję bardzo za poświecenienie uwagi . Pięknego dnia.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Tajemniczy dom

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski - dziękuję - 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Przeszłość to nie tylko cienie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - tak to jest z przeszłością - jak była kulawa to nie chcemy by wracała -                 a jak była znośna to do niej wracamy - dziękuję że byłaś -                                                                                                                 Pzdr.serdecznie. @Proszalny - @Poet Ka - dziękuję - 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Niby ten sam los

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - no i fajnie że za 4 - dziękuję -                                                                           Pzdr.
    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      Cnota   Utarło się mniemanie, że cnota, termin niesłusznie zapomniany, ma wymiar materialny. Że jest to jakaś „błona dziewicza” w organizmie. Nic bardziej mylnego. Już starożytni ludzie wiedzieli, że cnota jest wiedzą. Wiedzą o dobru i złu. Wiedzą o sobie samym, o swojej przeszłości, o właściwym postępowaniu. Cnoty można się nauczyć. Najlepiej zaś nauczyć się cnoty przez nieustanne ćwiczenia duchowe: poprzez ćwiczenia wyobraźni, poprzez higienę wyobraźni, unikanie rozwiązań niemoralnych i promowanie rozwiązań pozytywnych, czystych moralnie. W cnocie trzeba się nieustannie ćwiczyć, zwłaszcza w unikaniu negatywnych myśli (w tym myśli erotycznych, erotycznych wyobrażeń). Trzeba stronić od nakręcania spirali złych myśli w sposób bezkrytyczny, z pełną aprobatą, zupełnie tak, jakby to było samo dobro. Unikać banalizacji seksu jak i gloryfikacji. Jednym z skutecznych ćwiczeń jest ćwiczenie się w odrazie do  g r z e c h u  (nie zaś do grzesznika) i nieczystych uczynków, skojarzeń. Ważna jest izolacja od negatywnych bodźców (w tym bodźców erotycznych), których współczesny świat nam nie skąpi, czy to w środkach masowego przekazu, czy poprzez złe towarzystwo. Wszystkie nieczyste myśli gromadzą się w naszej podświadomości i prędzej czy później wypływają z niej pod postacią snów erotycznych (połączonych z polucją). Z cnoty czystości moralnej wynikają pozostałe cnoty takie jak: męstwo, sprawiedliwość, roztropność. Z tymi kardynalnymi cnotami wiążą się jeszcze takie cnoty jak: pokora, szczodrobliwość, życzliwość, umiarkowanie, łagodność, gorliwość w dobrym. Dzisiejszy świat nie skąpi okazji do grzechu, grzesznych myśli. Warto zauważyć, jak na przestrzeni niecałych stu lat zmieniła się moda dotycząca ubioru, stroju, zwłaszcza kobiet. Emancypacja, a później marksistowski feminizm, a dalej antykulturowy feminizm rękami protagonistów i dyktatorów mody wprowadziła do mody kobiecej elementy mody męskiej: najpierw szerokie spodnie, potem coraz węższe, coraz bardziej obcisłe spodnie. Kobiety przestały zupełnie krępować się w publicznym okazywaniu swoich wdzięków. Dziś nikt już nie mówi o skromnym, przyzwoitym ubiorze. Im bardziej wyzywający strój niewieści tym „lepiej” dla pokonania mężczyzn. Przegrana mężczyzn na polu seksapilu to woda na młyn dla „wyzwolonych” pań dla których „ukręcenie” głowy męskiej to największa rozkosz. Brak szacunku dla męskiej cnoty, męskiego rozumu, to największa klęska współczesnego świata. Klęska, która prędzej czy później boleśnie dotknie samych niewiast.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...